Uzasadnienie
S. S. pismem z dnia [...] października 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego.
Skarżący wniósł o zobowiązanie Ministra do rozpoznania złożonego wniosku, stwierdzenie, że organ dopuści się bezczynności lub przewlekłości postępowania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że w dniu [...] lutego 2017 r. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. stwierdzającą nabycie z mocy prawa przez gminę własności nieruchomości. Wniosek został przekazany w dniu [...] lutego 2017 r. Ministrowi Infrastruktury i Budownictwa. Mimo upływu roku i ośmiu miesięcy od złożenia wniosku oraz mimo wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 kpa organ nie wydał rozstrzygnięcia, nie zawiadomił też strony o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Pierwszą podjętą przez organ czynnością było wystosowanie wezwania z kwietnia 2018 r. Skarga na bezczynność jest więc uzasadniona.
W odpowiedzi na skargę Minister Inwestycji i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Organ opisał przebieg postępowania podkreślając, że w sprawie podejmowane były czynności mające na celu jej zakończenie oraz że postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] odmówiono wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) - dalej jako P.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sąd orzeka także w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V, VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 P.p.s.a.).
W myśl art. 119 pkt 4 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.
Stosownie do art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).
W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.
Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 kpa, a także zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i art. 77 § 1 kpa.
Stosownie do art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa). W myśl art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 kpa lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa).
Odnosząc się w pierwszej kolejności do żądania skargi co do zobowiązania Ministra Inwestycji i Rozwoju do wydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o wznowienie postępowania stwierdzić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] listopada 2018 r. Minister Inwestycji i Rozwoju wydał postanowienie nr [...], mocą którego odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] września 2012 r. Minister załatwił zatem sprawę. Wydanie wskazanego postanowienia wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu w zakresie zobowiązania do wydania aktu. W sprawie zaistniały więc przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego w tym zakresie.
Oceniając natomiast prowadzenie postępowania przez organ do czasu wydania postanowienia z dnia [...] listopada 2018 r. stwierdzić należy, że skarżący zasadnie zarzucił Ministrowi bezczynność w przedmiocie rozpoznania złożonego wniosku. Zauważyć trzeba, że wniosek o wznowienie postępowania przekazany został do Ministra w dniu [...] lutego 2017 r. Pierwsze czynności w sprawie podjęte zaś zostały przez organ dopiero w grudniu 2017 r. - pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. zwrócono się do Starostwa Powiatowego w P. o nadesłanie akt sprawy. Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania wniosku. W dniu [...] listopada 2018 r. sporządzona z kolei została stosowna opinia geodezyjna. Nie ulega więc wątpliwości, że rozpoznając wniosek o wznowienie postępowania Minister Inwestycji i Rozwoju uchybił powołanym wyżej przepisom kpa. Wobec zaś podejmowania przez organ jedynie nielicznych czynności mających na celu zakończenie sprawy i podejmowania ich ze znacznym przekroczeniem terminów określonych w kpa, Sąd stwierdził, że zaistniała w sprawie bezczynność nosi cechy rażącego naruszenia prawa.
W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 149 § 1a i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach (na które składają się 100 zł wpisu od skargi oraz 480 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika) orzeczono na mocy art. 200 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 P.p.s.a.