Uzasadnienie
E. W. w dniu 24 lutego 2005 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wojewody [...] w rozpatrywaniu wniosku z dnia 15 września 2003 r. o stwierdzenie przejścia z mocy prawa własności nieruchomości o pow. [...] m2 stanowiącej cześć działki oznaczonej Nr hip. [...] położonej przy ul. [...] w W. Skarżąca wskazała, że występując w imieniu własnym oraz wspólnie z R. W. jako pełnomocnicy A. K., D. C. i Z. L. w dniu 15 września 2003 r. złożyła do Wojewody [...] wniosek o stwierdzenie przejścia z mocy prawa na rzecz W. części opisanej powyżej nieruchomości w trybie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), który to wniosek nie został przez Wojewodę rozpoznany.
W dniu 2 grudnia 2003 r. E. W. złożyła zażalenie na bezczynność Wojewody [...].
Minister Infrastruktury postanowienie z dnia [...] marca 2004 r. nr [...] uznał to zażalenie za nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wskazał jedynie, że Minister Infrastruktury powołanym postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. uznał zażalenie na bezczynność za nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga jest dopuszczalna bowiem:
- a) będąca jej przedmiotem sprawa należy do właściwości Wojewody [...] ze względu na położenie nieruchomości, a jej przedmiot zalicza się do spraw z zakresu administracji publicznej załatwianych w drodze decyzji administracyjnej,
- b) skarżąca wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa - złożyła bowiem zażalenie do organu wyższego stopnia - Ministra Infrastruktury.
- c) skoro postępowanie w sprawie przejścia działki o pow. [...] m2 zostało wszczęte na wniosek skarżącej (art. 61 § 1 kopa), to niezależnie od zasadności tego wniosku, powinno być zakończone w formie przewidzianej w kpa, tj. prze wydanie decyzji, bez względu na jej treść, zwłaszcza że pozwala to ewentualnie skarżącej na podjęcie środków w postępowaniu odwoławczym i dalej sądowym.
Przechodząc do oceny zasadności skargi wskazać należy, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwia on sprawy w terminach wskazanych w art. 35 § 1-3 kpa ani nie wykonuje czynności, o których mowa w art. 36 kpa.
W niniejszej sprawie Wojewoda [...] nie rozpoznał wniosku o stwierdzenie przejścia z mocy prawa własności nieruchomości w terminach przewidzianych wyżej wskazanym przepisem. Bezczynności tej nie może w żadnym razie usprawiedliwiać pismo [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia 2 lutego 2004 r. informujące wnioskodawców o niemożliwości rozpatrzenia sprawy w terminach określonych w art. 35 kpa ze względu na konieczność zgromadzenia całości akt sprawy. Tylko bowiem rzeczywiste zaistnienie przeszkód wskazanych w art. 35 §5 kpa może powodować przedłużenie wiążącego organy ustawowego terminu załatwienia sprawy.
Przeszkody te w niniejszej sprawie jednak nie występowały, skoro Wojewoda [...] od dnia złożenia wniosku we wrześniu 2003 r. do dnia 5 marca 2004 r. nie podjął żadnych czynności mających na celu zgromadzenie materiału dowodowego, a jedynie pismem z dnia 12 listopada 2003 r. zwrócił się do Urzędu W. o zajęcie stanowiska w sprawie.
Bezczynności organu nie usprawiedliwia ponadto pismo z dnia 5 marca 2004 r. domagające się od skarżącego przedłożenia odpisu z księgi wieczystej, gdyż to organ jest obowiązany przeprowadzić dowody. Taki obowiązek ciąży na organie administracyjnym z mocy art. 7 kpa, i obowiązku tego nie może przerzucać na stronę postępowania, pozorując w ten sposób, że sprawa nie może być załatwiona z przyczyn nie leżących po stronie organu.
Mając na uwadze, że organ nie wydał decyzji w terminie przewidzianym w art. 35 § 1 kpa, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zaś o kosztach orzekł z mocy art. 200 tej ustawy.