Uzasadnienie
W dniu 29 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (obecnie [...] oraz [...]), oznaczonej nr hip. [...], stanowiącej obecnie część działki ewidencyjnej nr [...] oraz nr [...].
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania przez niego w dniu [...] lutego 2008 r. decyzji nr [...] odmawiającej skarżącemu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do wyżej wskazanej nieruchomości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Stosownie zaś do art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z powyższego przepisu wynika, że Sąd zasądzi na rzecz skarżącego koszty postępowania w razie uwzględnienia skargi. Taka sytuacja w rozpoznawanej sprawie nie występuje. Skarga M. K. na bezczynność Prezydenta W. nie została uwzględniona przez sąd, a zatem nie ma podstawy do zwrotu kosztów postępowania.
Ponadto wyżej wskazana skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 29 stycznia 2008 r. oznacza to, że w momencie rozpoznania przez Sąd niniejszej skargi Prezydent W. nie pozostawał już w bezczynności, gdyż zakończył postępowanie administracyjne wydaniem decyzji z dnia [...] lutego 2008 r. W tej sytuacji postępowanie podlega umorzeniu, jako bezprzedmiotowe. Sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy - Prawo przed sądami administracyjnymi, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.