Uzasadnienie
E. T., J. D., K. T., M. T., M. O. oraz W. D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury polegającą na niewydaniu przez organ w ustawowym terminie decyzji administracyjnej w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta P. z dnia [...] października 1957 r. nr [...] w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w P. przy ul. [...], zapisanej w księdze wieczystej [...] o pow. [...] m2, stanowiącej działki nr i [...], będącej współwłasnością tabularną E. Ż., B. Ż. i K. Ż. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu 18 kwietnia 2005 r. skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta P. z dnia [...] października 1957 r.
Minister Transportu i Budownictwa postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. zawiesił prowadzone postępowanie z uwagi na konieczność uzyskania przez skarżących orzeczenia sądu polskiego w sprawie uznania zagranicznych orzeczeń spadkowych. Kolejno postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. podjął zawieszone postępowanie. Pismami z dnia 13 lipca 2007 r. i z dnia 5 grudnia 2007 r. Minister Budownictwa zawiadomił skarżących, że ich sprawa powinna zostać rozstrzygnięta odpowiednio do dnia 31 grudnia 2007 r. i do dnia 30 kwietnia 2008 r. Pismem z dnia 10 marca 2008 r. skarżący zwrócili się do Ministra Infrastruktury o podjęcie efektywnych działań mających na celu załatwienie sprawy. Minister Infrastruktury, pismem z dnia 17 czerwca 2008 r., poinformował po raz kolejny, że sprawa zostanie załatwiona do dnia 31 grudnia 2008 r. I ten termin nie został dotrzymany, gdyż organ pismem z dnia 18 grudnia 2008 r. wskazał kolejny nowy termin załatwienia sprawy - do dnia 30 kwietnia 2009 r.
W ocenie skarżących, organ pozoruje okoliczności mające uzasadniać niemożność wydania decyzji. Działania organu nie tylko naruszają ustawowe terminy załatwiania spraw, ale oznaczają uchylanie się od obowiązku załatwienia sprawy administracyjnej.
Nadmienić należy, że skarga została następnie uzupełniona przez strony pismem z dnia 3 kwietnia 2009 r. Skarżący wnieśli o zobowiązanie przez Sąd Ministra Infrastruktury do wydania w zakreślonym przez Sąd terminie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia wywłaszczeniowego.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił stan sprawy i wskazał, że pismem z dnia 13 lipca 2007 r. wystąpił do Zarządu Geodezji i Katastru Miejskiego "[...]" w P. z prośbą o nadesłanie informacji o aktualnym stanie prawnym przedmiotowej nieruchomości wraz z podaniem adresów osób, którym do przedmiotowej nieruchomości przysługują prawa rzeczowe i adresów jednostek sprawujących trwały zarząd na nieruchomości. Organ wyjaśnił, że z uwagi na treść art. 28 k.p.a. oraz art. 10 k.p.a. statuujących zasadę czynnego udziału uprawnionych do tego stron w postępowaniu administracyjnym, ma on obowiązek zapewnienia wszystkim stronom postępowania udziału w nim.
Minister wyjaśnił, że w nadesłanym, w odpowiedzi na ww. pismo, wypisie z ewidencji gruntów brak było adresów N. R., A. M., W. B., E. J., B. K. i M. W. - użytkowników wieczystych przedmiotowej nieruchomości i właścicieli lokali znajdujących się na gruncie. W związku z tym Ministerstwo Budownictwa pismem z dnia 22 sierpnia 2007 r. wystąpiło ponownie do Zarząd Geodezji i Katastru Miejskiego "[...]" w P. z prośbą o nadesłanie brakujących adresów użytkowników wieczystych ewentualnie o podanie dodatkowych danych osobowych ww. osób. Powyższe pismo zostało przekazane wg właściwości w dniu 21 września 2007 r. do Urzędu Miasta P. Wydziału Spraw Obywatelskich. Wobec braku odpowiedzi pismem z dnia 18 lutego 2008 r. organ nadzoru ponownie zwrócił się do Urzędu Miasta P. Wydziału Spraw Obywatelskich o nadesłanie wcześniej żądanych informacji. W dniu 3 marca 2008 r. do Ministerstwa Infrastruktury wpłynęła odpowiedź Urzędu Miasta P. Wydziału Spraw Obywatelskich.
Z uwagi na fakt, iż zawarte w nim informacje były niepełne w dniu 4 marca 2008 r. Ministerstwo Infrastruktury wystąpiło do Wydziału Udostępniania Informacji Departamentu Spraw Obywatelskich Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z wnioskiem o podanie aktualnych adresów E. J., B. K. oraz W. B. W dniu 14 kwietnia 2008 r. organ otrzymał z Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji aktualny adres B. K. oraz informację, iż E. W. wyjechała na pobyt stały do S., natomiast W. B. nie dokonał obowiązku ponownego zameldowania się. W wyniku dalszych poszukiwań Ministerstwo Infrastruktury ustalił brakujące dane.
Zawiadomieniem z dnia [...] września 2008 r. Nr [...] Minister Infrastruktury poinformował wszystkie strony postępowania, iż w przedmiotowej sprawie został zebrany materiał dowodowy niezbędny do rozpatrzenia wniosku oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy ewentualnie możliwości uzupełnienia materiału dowodowego. W odpowiedzi na powyższe zawiadomienie, organ uzyskał informację o śmierci M. A. i S. A. oraz zmianie miejsca zamieszkania I. J. i I.O. Po ustaleniu aktualnych adresów zamieszkania oraz po uzyskaniu kserokopii postanowienia Sądu Rejonowego w P. o stwierdzeniu nabycia spadku po S. A. i M. i A. oraz dziale spadku po M. A., pismem z dnia 18 grudnia 2008 r., Minister Infrastruktury poinformował strony postępowania nadzorczego o przyczynach zwłoki w zakończeniu postępowania nadzorczego oraz przewidywanym terminie jego zakończenia.
W dniu 20 stycznia 2009 r. do Ministerstwa wpłynął zwrot korespondencji kierowanej do F. W. z adnotacją "adresat zmarł". W związku z powyższym pismem z dnia 20 stycznia 2009 r. wystąpiono do W. W. z prośbą o nadesłanie postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po F. W., jednakże do dnia udzielenia odpowiedzi na skargę nie wypłynęła odpowiedź.
Organ zaznaczył, że z uwagi na powyższe okoliczności nie pozostawał on bezczynności w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej m. P. z dnia [...] października 1957 r. bowiem podejmował czynności mając na celu konieczność ustalenia stron postępowania nadzorczego w celu umożliwienia im czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym.
Do akt sprawy wpłynęło, już po wniesieniu skargi na bezczynność, postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku skarżących o stwierdzenie nieważności Prezydium Rady Narodowej m. P. z dnia [...] października 1957 r. Przyczyną zawieszenia postępowania jest śmierć strony postępowania F. W., a co za tym idzie konieczność ustalenia jego spadkobierców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
w niniejszej sprawie Minister Infrastruktury pozostawał w ocenie skarżących wnoszących skargę w bezczynności w postępowaniu nadzorczym, nie rozpoznając w prawem przewidzianym terminie ich wniosku złożonego w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej Miasta P. z dnia [...] października 1957 r. Nr [...].
Zauważyć jednak należy, że w momencie rozpoznawania skargi przez Sąd organ nie pozostawał w bezczynności, bowiem, jak wskazane zostało już wcześniej, w dniu [...] kwietnia 2009 r. wydał postanowienie nr [...] o zawieszeniu z urzędu postępowania w sprawie objętej wnioskiem skarżących, z uwagi na zgon strony postępowania F. W. i konieczność ustalenia jego spadkobierców. Skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Wyjaśnić należy, że w postępowaniu prowadzonym w przedmiocie skargi na bezczynność, Sąd bada jedynie czy organ właściwy w sprawie wydał do dnia rozprawy rozstrzygnięcie czy też nie, a zatem nie ocenia prawidłowości wydanego rozstrzygnięcia – w niniejszej sprawie postanowienia o zawieszeniu postępowania, którego legalność podlega kontroli w odrębnym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
W tej sytuacji dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie wszczętej skargą E. T., J. D., K. T., M. T., M. O. oraz W. D. stało się niewątpliwie bezprzedmiotowe, a to oznacza konieczność jego umorzenia w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. W przedmiocie kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.