Uzasadnienie
B. K. pismem z dnia 20 marca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]".
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy przedmiotowa nieruchomość, stanowiąca własność I. K., na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279), przeszła na własność gminy W., a następnie w 1950 r. stała się własnością Skarbu Państwa.
B. K. (spadkobierca byłej właścicielki), wnioskiem z dnia 15 kwietnia 2013 r. wystąpiła o ustalenie odszkodowania za powyższą nieruchomość.
Pismem z dnia 28 maja 2013 r. Urząd W. Biuro Gospodarki Nieruchomościami wystąpiło do swojej Delegatury w [...] o nadesłanie akt własnościowych nieruchomości. Akta te wpłynęły do organu w dniu 12 czerwca 2013 r.
W dniu 30 sierpnia 2013 r. organ wystąpił do Delegatury Biura Geodezji i Katastru w [...] o nadesłanie informacji z rejestru gruntów oraz fragmentu mapy ewidencyjnej z naniesionymi granicami hipotecznymi i granicami działek ewidencyjnych ww. nieruchomości. Żądane dokumenty wpłynęły do organu w dniu 24 września 2013 r.
Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. organ wystąpił do Zarządu Dróg Miejskich w [...] o udzielenie informacji, na podstawie jakich decyzji i w jakiej dacie część przedmiotowej nieruchomości zajęta została pod budowę ul. [...]. Odpowiedź na powyższe wezwanie wpłynęła w dniu 27 marca 2014 r.
Pismem z dnia 3 marca 2014 r., które do Urzędu W. wpłynęło w dniu 11 marca 2014 r., skarżąca wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie.
W dniu 16 września 2014 r. skarżąca wystąpiła z kolejnym zażaleniem na niezałatwienie przez Prezydenta W. sprawy w terminie, tym razem bezpośrednio do Wojewody [...]. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. nr [...] uznał to zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi termin czteromiesięczny na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia.
W dniu 4 listopada 2014 r. do Urzędu W. wpłynęły dokumenty z Archiwum Państwowego w [...], o które wystąpiono pismem z dnia 9 października 2014 r.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 20 marca 2015 r. skarżąca wskazała, że choć z wnioskiem o odszkodowanie wystąpiła w dniu 15 kwietnia 2013 r., do dnia dzisiejszego organ nie wydał decyzji w sprawie, jak również nie dochował terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. Organ naruszył również przepis art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "k.p.a.", bowiem nie zawiadamiał strony o przyczynach zwłoki oraz o przewidywanym terminie zakończenia postępowania.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i podał, że poinformował pełnomocnika skarżącej, iż z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji, rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie nastąpi do dnia 30 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 35 § 1 i 3 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.
Wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent W. od dnia 17 kwietnia 2013 r., kiedy to do organu wpłynął wniosek skarżącej z dnia 15 kwietnia 2013 r. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Wskazać przy tym należy, że choć w początkowym okresie organ regularnie gromadził materiał dowodowy w sprawie, to jednak od dnia 12 listopada 2014 r., kiedy to otrzymał dokumentację z Archiwum Państwowego w [...] nie podjął żadnej czynności zmierzającej do zakończenia postępowania.
Organ nie zastosował się również do obowiązku wynikającego z przepisu art. 36 k.p.a., bowiem jedyne pismo informujące o przewidywanym terminie zakończenia postępowania wystosowano do pełnomocnika skarżącej w dniu 30 kwietnia 2015 r., a to na skutek wniesionej do Sądu skargi na bezczynność Prezydenta W. W piśmie tym organ nie poinformował przy tym strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie.
Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, a to ze względu na specyfikę postępowania prowadzonego w przedmiocie odszkodowania w trybie art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782) i konieczność zgromadzenia dokumentacji dotyczącej nieruchomości. Należy mieć również na uwadze, że nie wszystkie czynności organu mogą znaleźć odzwierciedlenie w aktach sprawy. Organ musi bowiem dokonać dogłębnej analizy materiału dowodowego, która skutkuje następnie wydaniem prawidłowej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy.