Uzasadnienie
Pismem z dnia 2 sierpnia 2012 r. K. W. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego M. A. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie i wypłacenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczoną nr hip. [...].
W skardze strona skarżąca wyjaśniła, że postępowanie w niniejszej spawie prowadzone jest na skutek wniosku z dnia 7 września 2011 r. Wskazała również, że na skutek wniesionego przez nią zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem dnia [...] marca 2012 r. wyznaczył Prezydentowi [...] dodatkowy trzymiesięczny termin na załatwienie niniejszej sprawy. Skarżąca podniosła poza tym, że dopiero po wyznaczeniu nowego dodatkowego terminu przez Wojewodę [...] Prezydent [...] podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia kwestii niezbędnych do merytorycznego załatwienia sprawy, o czym poinformował stronę pismem z dnia 19 marca 2012 r. W piśmie niniejszym organ wskazał równocześnie, że decyzja zostanie wydana do 30 czerwca 2012 r. Termin ten nie został jednak dotrzymany.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że przedmiotowa nieruchomość objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Jednocześnie wskazał, że pismem z dnia 3 września 2012 r. poinformowano pełnomocnika strony, że ze względu na konieczność zebrania całości dokumentacji nie było możliwe rozpatrzenie winsoku o odszkodowanie za przedmiotowa nieruchomość w terminie wyznaczonym w art. 35 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego. Równocześnie jako datę zakończenia postępowania wskazano dzień 30 października 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie zażądał jednocześnie przeprowadzenia rozprawy.
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Podkreślić należy, że z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (art. 12 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego – Dz. U. Nr 98, poz. 1071, dalej "kpa") jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa). Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa). Pod pojęciem "załatwienie sprawy" trzeba przy tym rozumieć wydanie w sprawie rozstrzygnięcia merytorycznego lub decyzji o umorzeniu postępowania.
Natomiast w myśl przepisu art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, określonym w art. 35, organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 kpa).
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek K. W. o przyznanie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...], Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia złożenia wniosku do dnia wyrokowania, Prezydent [...] nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Wskazane powyżej okoliczności uzasadniają w sposób wystarczający, zdaniem Sądu, uwzględnienie skargi. Biorąc jednocześnie pod uwagę skomplikowany, historyczny charakter niniejszej sprawy należącej do kategorii tzw. spraw dekretowych Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji wyroku.