Uzasadnienie
S. B., T. A., M. A., M.S., J. C., M. C., B.C., A. M., G. G. i E. R. pismem z dnia 14 sierpnia 2012 r. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarski Morskiej w sprawie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r. w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. oznaczonej jako [...], o pow. [...] m2.
W uzasadnieniu skargi opisano dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie i wskazano, że decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia.
W dniu 18 lipca 2011 r. złożono wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (data wpływu do organu 21 lipca 2011 r.). Jednocześnie odrębnym pismem złożony został wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. Od dnia 16 sierpnia 2011 r. do dnia 8 marca 2012 r. organ nie przesłał żadnego zawiadomienia w przedmiocie prowadzonego postępowania. Dopiero zawiadomieniem z dnia 2 marca 2012 r. (data doręczenia 8 marca 2012 r.) organ poinformował strony niniejszego postępowania o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy do dnia 30 kwietnia 2012 r. z uwagi na konieczność dokonania analizy geodezyjno-prawnej zebranego w sprawie materiału dowodowego.
Kolejnym zawiadomieniem z dnia 7 maja 2012 r. organ wskazał termin rozpatrzenia sprawy do dnia 31 lipca 2012 r. z powodu konieczności szczegółowej analizy akt sprawy.
Skarżący pismem z dnia 28 maja 2012 r. wezwali Ministra do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając pozostawanie w zwłoce w załatwieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nadmierne przedłużanie postępowania, brak poinformowania o przyczynach zwłoki, które miałyby być niezależne od organu.
Do dnia wniesienia skargi skarżący nie otrzymali odpowiedzi od organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie skarżących, skoro Minister nie załatwia sprawy w ustawowym terminie i przedłuża postępowanie bez jakiegokolwiek powodu, co stanowi jaskrawe naruszenie porządku prawnego, zasadne jest wydanie przez Sąd postanowienia sygnalizacyjnego w trybie art. 155 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o oddalenie skargi, względnie o umorzenie postępowania.
Organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i podniósł, że w sprawie niniejszej został sporządzony projekt rozstrzygnięcia, który znajduje się na etapie weryfikacji. Niebawem zaś zostanie wydana decyzja, która niezwłocznie po wydaniu zostanie również przesłana do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
- – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej również poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarga na bezczynność Prezydenta W. jest uzasadniona.
W pierwszej kolejności podkreślić należy, że zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia.
Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 kpa).
Stosownie do treści art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 kpa).
Sąd oceniając aktywność organu na przestrzeni tego okresu doszedł do przekonania, że Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sposób nieuzasadniony przedłużał postępowanie, a czynności których dokonywał w żaden sposób nie usprawiedliwiają bezczynności organu. Ze znajdujących się w aktach sprawy kserokopii protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 19 sierpnia 2009 r. sygn. akt I OSK/145/08 wynika, że strona niniejszego postępowania A. Z. zmarła w dniu [...] kwietnia 2006 r., a spadek po niej nabyły córki G. G. i E. R., co zostało stwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego w K. sygn. akt [...]. Akt zgonu natomiast K. C. organ otrzymał w dniu 22 sierpnia 2011 r. Organ w tej sytuacji ogranicza się jedynie do skierowana do stron niniejszego postępowania dwóch zawiadomień o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy z dnia 2 marca 2012 r. i z dnia 7 maja 2012 r. i w pierwszym z nich wskazuje termin 30 kwietnia 2012 r., a w drugim 31 lipca 2012 r. W odpowiedzi na skargę z dnia 31 sierpnia 2012 r. natomiast podnosi, że projekt decyzji został już przygotowany, a mimo to do dnia wyrokowania nie wydaje rozstrzygnięcia w sprawie.
W świetle powyższych okoliczności stwierdzić należy, że złożona skarga jest w pełni zasadna. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w prowadzonym postępowaniu Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Nie można przyjąć, że wskazany organ działał w sprawie wnikliwie i szybko, czy też bez zbędnej zwłoki oraz że na bieżąco prowadził sprawę, podejmując czynności niezbędne do jej zakończenia.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. Ponadto mając na uwadze wszystkie wskazane wyżej okoliczności oraz wprowadzenie z dniem 17 maja 2011 r. restrykcyjnych przepisów dotyczących bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez organy administracji publicznej, co związane jest z wejściem w życie ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U nr 34, poz. 173), a konkretnie jej art. 14 pkt 2, Sąd stwierdził, że bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, tj. art. 35 oraz art. 36 kpa oraz podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a zwłaszcza tych wynikających z art. 7, art. 8, art. 9, art. 12 kpa.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie ww. art. 200.
Dodatkowo należy podnieść, że Sąd nie znalazł podstaw do wydania w trybie art. 155 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowienia "sygnalizacyjnego".