Uzasadnienie
M. M. pismem z dnia 3 kwietnia 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia dotyczącego przedsiębiorstwa X w L. przy ul. [...]. W skardze wskazała, że dnia [...] marca 2007 r. Minister Gospodarki po stwierdzeniu nieważności zarządzenia Ministra Przemysłu Drobnego i Rzemiosła z dnia [...] października 1959 r., w sprawie ustanowienia przymusowego zarządu państwowego nad ww. przedsiębiorstwem, przekazał do rozpoznania przez Ministra Gospodarki pismo o stwierdzenie nieważności orzeczenia Ministra Budownictwa Przemysłu Materiałów Budowlanych z dnia [...] kwietnia 1959 r. Decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. Minister Infrastruktury odmówił wszczęcia postępowania. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy przez organ decyzją z dnia [...] maja 2010 r. Następnie na skutek wniesionej przez nią skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1094/10 powyższe decyzje Ministra Infrastruktury.
W dniu 17 marca 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju powiadomił skarżącą o wznowieniu postępowania informując jednocześnie o przewidywanym terminie zakończenia sprawy do dnia 31 lipca 2014 r. Skarżąca wskazała, że pomimo licznych ponagleń i jej wezwania do usunięcia naruszeń prawa poprzez rażące przekroczenie terminów do załatwienia sprawy, Minister do dnia składania skargi nie wydał stosownego aktu. W dniu 20 marca 2015 r. otrzymała do wiadomości, do wiadomości pisma, w których organ zwracał się do osób zamieszkałych za granicą o wskazanie pełnomocników do doręczeń w Polsce. Organ ponadto "po raz kolejny" przesunął termin rozpatrzenia sprawy do dnia 31 sierpnia 2008 r. Skarżąca wskazała poza tym, że Minister Infrastruktury nie poinformował jej o żadnych przeszkodach w podjęciu decyzji w wyznaczonym przez niego terminie tj. 31 marca 2015 r. Zauważyła ponadto, że jej zdaniem organ prowadzący postępowanie, ogranicza się jedynie do wydawania postanowień wyznaczających nowy termin załatwienia sprawy, bez dokonywania czynności przybliżających jej załatwienie. W związku z powyższym wniosła o zobowiązanie Ministra Infrastruktury i Rozwoju do wydania "odpowiedniego aktu administracyjnego" w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że niedochowanie terminu wskazanego w art. 35 kpa wynikało z faktu, że materiał dowodowy nadesłany wraz z wyrokiem z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1094/10 uchylającym decyzję organu z dnia [...] maja 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lutego 2008 r., nie był kompletny i wymagał uzupełnienia zgodnie z zaleceniami Sądu zawartymi w ww. wyroku. Organ wskazał ponadto, że podejmował niezbędne działania celem zakończenia postępowania.
Ponadto zawiadamiał strony o przyczynach zwłoki i wskazywał nowe przewidywane terminy zakończenia sprawy. Wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie jest jeszcze możliwe wydanie rozstrzygnięcia, bowiem do chwili obecnej nie wpłynęło do organu potwierdzenie doręczenia J. P. pisma z dnia [...] marca 2015 r. zobowiązującego do wskazania pełnomocnika do odbioru korespondencji w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – daje "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku skarżącej.
Wskazać należy, że jak wynika z treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267) – dalej kpa, organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie natomiast z treścią § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego. Opisana powyżej sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek M. M. X w L. organ przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych, od dnia wpływu prawomocnego wyroku Sądu z dnia 4 stycznia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1094/10 uchylającego wydane na skutek ww. wniosku skarżącej decyzje Ministra Infrastruktury, organ pomimo upływu ustawowych terminów nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie naruszając tym samym dyspozycje przepisu art. 35 § 1 i 3 kodeksu postępowania administracyjnego.
Biorąc pod uwagę powyższe oraz charakter i przedmiot niniejszej sprawy, Sąd uznał, że termin trzech miesięcy, od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, do załatwienia niniejszej sprawy.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego, organ bowiem informował strony postępowania o niedotrzymaniu ustawowego terminu oraz podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Uznając brak rażącego naruszenia prawa prze Ministra Infrastruktury i Rozowju, Sąd odstąpił jednocześnie od wymierzenia organu grzywny.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.