Uzasadnienie
Pismem z 17 października 2022 r. T. S., K. A., L. K., J. A. i R. S. (dalej jako skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii (dalej jako organ) w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Nowosądeckiego z 20 grudnia 1995 r. nr GKG.III.7224-22A/95 oraz w przedmiocie stwierdzenia, że ww. decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne.
Przy piśmie z 28 listopada 2022 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że wobec wydania przez organ decyzji cofa wniesioną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 – dalej jako ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest w niniejszej sprawie dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.
Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Dlatego orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. Zwrot uiszczonego w pkt 2 wpisu nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.