Uzasadnienie
J. N. i U. S. złożyły skargę na bezczynność Starosty Powiatu W. w rozpoznaniu sprawy o zwrot wywłaszczonej nieruchomości położonej w W. przy ul. [...].
Na rozpoznaniu w dniu 29 września 2004 r. skarżąca U. S. sprecyzowała skargę w ten sposób, że obecnie organem właściwym do rozpoznania sprawy jest Prezydent W. oraz oświadczyła, że nie składała zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na bezczynność Prezydenta W. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wyjaśnił, że przyjął do prowadzenia około trzech tysięcy spraw po byłym Starostwie Powiatu W. i w związku z tym nie rozpoznał jeszcze sprawy J. N. i U. S..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
jeżeli organ administracyjny zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozstrzygnięciu sprawy ma charakter nieuzasadniony, wówczas mamy do czynienia z prawną bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim przypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Na nie załatwienie sprawy w terminie zakreślonym przepisami kpa strona, zgodnie z postanowieniem art. 37 ust. 1 kpa, może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ, do którego takie zażalenie wpłynęło, jeżeli uzna je za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych nie załatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podejmuje środki zapobiegające naruszeniu terminów załatwiania spraw w przyszłości zgodnie z art. 37 § 2 kpa.
Jeżeli działania zmierzające do usunięcia bezczynności w trybie administracyjnym zostały przez stronę podjęte, to znaczy wystąpiła ona z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie powołanego art. 37 kpa, a organ ten nie zareagował na to wystąpienie bądź też organ I instancji zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, terminu tego nie dochował, wówczas stronie będzie przysługiwała skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, który zobowiązany był do załatwienia sprawy. Zatem wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa.
Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr. 153, poz. 1270) skargę do sądu administracyjnego może wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły ona skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie skarżące nie wyczerpały tego trybu, co oświadczyła na rozprawie skarżąca U.S., a zatem skarga jest niedopuszczalna.
Z tego względu sąd na podstawie art. 59 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.