Uzasadnienie
M. J., pismem z dnia 20 września 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość postępowania Prezydenta [...] wskazując, że w dniu 4 listopada 2010 r. złożył pismo "z prośbą o pomoc", na które nie doczekał się jakiejkolwiek odpowiedzi.
W powyższym piśmie skarżący opisał swoją trudną sytuację osobistą, zdrowotną i mieszkaniową podkreślając, że występował do Wydziału Zasobów Lokalowych [...] o regulację stanu prawnego lokalu nr [...] przy ul. [...] oraz że został skreślony z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu. Skarżący zaznaczył ponadto, że obawia się, iż w wyniku orzeczonej eksmisji z lokalu zostanie bezdomnym.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o oddalenie przedmiotowej skargi.
W uzasadnieniu organ podkreślił, że pismo skarżącego złożone w dniu 4 listopada 2010 r. do Prezydenta [...] dotyczyło sprawy mieszkaniowej prowadzonej w Wydziale Zasobów Lokalowych dla [...], która była już kilkakrotnie przedmiotem rozstrzygnięć organów.
Prezydent [...] wskazał, że w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 przyjęto, iż akt organu gminy dotyczący zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy jest aktem z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2010, sygn. akt I OSK 362/10 wskazano zaś, że według art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na bezczynność nie obejmuje aktów organów jednostek samorządu terytorialnego, których dotyczy art. 3 § 2 pkt 6 tej ustawy.
W ocenie Prezydenta [...] ze względu na to, że skarga w przedmiotowej sprawie dotyczy bezczynności organu w sprawie dotyczącej zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z zasobu mieszkaniowego [...], jako niedopuszczalna, powinna ulec odrzuceniu. Również inne elementy powołanego wyżej pisma, na które zdaniem skarżącego nie uzyskał on odpowiedzi (eksmisja z lokalu, nieprzyjęcie przez Prezydenta [...]) nie podlegają – w ocenie organu - rozpoznaniu w trybie określonym w kodeksie postępowania administracyjnego.
Organ opisał jednocześnie dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie uregulowania uprawnień do lokalu nr [...] przy ul. [...] oraz zaznaczył, że skarżący był umieszczony na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu z zasobu mieszkaniowego [...], zgodnie z uchwałą Zarządu [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...]. Uchwałą z dnia [...] października 2010 r., nr [...] z powyższej listy został on jednakże skreślony. Kolejny wniosek o zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego, złożony przez skarżącego w dniu 8 marca 2011 r., uchwałą Zarządu [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] nie został zatwierdzony do realizacji. Jednocześnie Zarząd [...] postanowił o czasowym wstrzymaniu wykonania eksmisji skarżącego z zajmowanego lokalu.
Prezydent [...] wskazał ponadto, że odpowiedź na pismo z dnia 4 listopada 2010 r. zawarta została w piśmie Biura Polityki Lokalowej z dnia [...] grudnia 2010 r., skierowanym do Zastępcy Burmistrza [...], przekazanym do wiadomości M. J. Skarżący był ponadto wielokrotnie informowany o sposobie załatwienia jego sprawy mieszkaniowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd administracyjny rozpoznaje skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tylko w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a więc gdy przedmiotem skargi są decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4); pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a).
Z powyższego wynika zatem, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmująca bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania możliwa jest tylko w podanym wyżej zakresie. Innymi słowy nie jest dopuszczalna skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 5 - 7 powołanej ustawy, tj. w sprawach dotyczących aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5); aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6); aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi M. J. jest przewlekłości postępowania organu w sprawie dotyczącej zakwalifikowania i umieszczenia go na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu [...]. Z treści złożonej skargi oraz z analizy akt sprawy wynika, że skarżącemu chodzi w istocie o wydanie rozstrzygnięcia w sprawie najmu lokalu mieszkalnego pochodzącego z zasobu mieszkaniowego [...].
Wskazać zatem trzeba – jak słusznie zauważył organ w odpowiedzi na skargę - że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 21 lipca 2008 r., sygn. akt I OPS 4/08 stwierdził, iż uchwała zarządu dzielnicy [...] odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy jest aktem z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który może zostać zaskarżony do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarga M. J. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak wyżej wskazano przedmiotem powyższej skargi jest przewlekłość postępowania organu w sprawie dotyczącej zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy. Skarga ta dotyczy zatem wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z treści powołanego wyżej przepisu art. 3 § 2 pkt 8 jednoznacznie zaś wynika, że skarga na przewlekłość postępowania nie obejmuje aktów organów jednostek samorządu terytorialnego, których dotyczy art. 3 § 2 pkt 6 ustawy. Wniesiona skarga podlega zatem odrzuceniu. Zauważyć dodatkowo trzeba, że skarżący zarzucił przewlekłość postępowania Prezydentowi [...], w sytuacji gdy organem właściwym do rozstrzygnięcia jego sprawy jest Zarząd [...].
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.