Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2017 r. J. P. (dalej jako: skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], hip. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, interesu prawnego skarżącego do wniesienia ww. oraz do wskazania, czy przed wniesieniem skargi skarżący występował z zażaleniem do SKO w [...].
W odpowiedzi pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że skarżący jest następcą prawny H. P., która jest współwłaścicielką ww. nieruchomości, której dotyczy wniosek o zwrot, a zatem jest on stroną postępowania o zwrot nieruchomości i przysługuje mu interes prawny w złożeniu skargi. Wskazał również, że zażalenie do SKO w [...] zostało złożone w trybie art. 37 § 1 kpa w dniu 1 marca 2017 r. w imieniu Z. B., która jest stroną postępowania o zwrot przedmiotowej nieruchomości. Spełniono zatem przesłankę o której mowa w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", gdyż został wyczerpany środek zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 37 kpa (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.) na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W stanie prawnym sprzed 1 czerwca 2017 r. w przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 kpa. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Wyczerpanie przez skarżącego trybu określonego w art. 37 § 1 kpa poprzez uprzednie złożenie zażalenia do organu wyższego stopnia, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu. Z akt sprawy wynika, że zażalenie do SKO w [...] pismem z dnia [...] marca 2017 r. złożyła Z. B., co oznacza, że skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpił do SKO z zażaleniem. Tym samym, wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącego, skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał trybu z art. 37 § 1 kpa, co czyni skargę niedopuszczalną. Z tej przyczyny skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.