Uzasadnienie
A. R., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 21 lutego 2000 r. nr GN/NW/7261/784/99/MT.
W skardze wniósł o stwierdzenie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie dopuściło się bezczynności w postępowaniu dotyczącym rozpoznania ww. wniosku z rażącym naruszeniem prawa; zobowiązanie organu do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku w terminie 3 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku; przyznanie na rzecz skarżącego kwoty 10.000 zł oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie wniosło o jej oddalenie podnosząc m.in., że niewątpliwie przedmiotowe postępowanie było długotrwałe, jednakże wynikało to z faktu skomplikowania charakteru niniejszej sprawy. Wskazało, że decyzją z 8 grudnia 2022 r., nr KOC/7371/Go/21 odmówiło stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 21 lutego 2000 r., w części orzekającej o odmowie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego w odniesieniu do nieruchomości pochodzącej z hipoteki "[...]" – działka nr [...], która w dniu wydania decyzji była własnością [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata) w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami. Przy ustalaniu tożsamości sprawy należy brać pod uwagę element podmiotowy i przedmiotowy. Tożsamość podmiotowa, to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej.
Sąd zobowiązany jest więc zbadać co jest przedmiotem sprawy i jakie występują strony. Jeżeli dojdzie do przekonania, że sprawa "o to samo" pomiędzy tymi samymi stronami została już rozstrzygnięta, zobowiązany jest do odrzucenia skargi. (por. postanowienia NSA: z 3 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 387/11; z 28 lipca 2017 r. sygn. akt I OZ 1133/17).
Przenosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SAB/Wa 111/20, w sprawie ze skargi A. R. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, zobowiązał ten organ do rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 21 lutego 2000 r. nr GN/NW/7261/784/99/MT w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie dopuściło się bezczynności w rozpatrzeniu ww. wniosku, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oddalił skargę w zakresie wniosku o przyznanie od organu sumy pieniężnej oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie na rzecz A. R. kwotę 580 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrok ten jest prawomocny.
Zdaniem Sądu zarówno w sprawie toczącej się pod sygn. akt I SAB/Wa 111/20, jak i w niniejszej sprawie toczącej się pod sygn. akt I SAB/Wa 389/22 zachodzi tożsamość podmiotowa, gdyż podmiotem praw i obowiązków jest organ – Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie oraz skarżący – A. R. Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia mają zatem granice powagi rzeczy osądzonej, jakie wyznaczyło rozstrzygnięcie w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2020 r.
Z sentencji wyroku oraz jego uzasadnienia wynika, że przedmiotem kontroli Sądu było rozpatrzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 21 lutego 2000 r. nr GN/NW/7261/784/99/MT. Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w sprawie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności ww. decyzji z 21 lutego 2000 r. Oczywiste zatem jest, że zarówno w niniejszej sprawie jak i w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2020 r. przedmiot sprawy był tożsamy. W powołanym wyroku Sąd rozstrzygnął także w kwestii wniosku o przyznanie sumy pieniężnej oraz kosztów postępowania. Wyrok stał się prawomocny od dnia 26 września 2020 r. Powyższe oznacza, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest tożsama zarówno pod względem podmiotowym jak i przedmiotowym ze skargą rozpoznaną ww. prawomocnym wyrokiem z dnia 5 sierpnia 2020 r. Sprawa objęta obecnie rozpoznawaną skargą została już więc prawomocnie osądzona. Tym samym wniesiona skarga z 16 listopada 2022 r. podlega odrzuceniu.
Ubocznie wskazać należy, że skarżący pismem z 8 lutego 2021 r. złożył kolejną skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z 21 lutego 2000 r. nr GN/NW/7261/784/99/MT. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 maja sygn. akt I SAB/Wa 54/21 odrzucił skargę wskazując na tożsamość zarówno podmiotową i przedmiotową ze skargą już rozpoznaną prawomocnym wyrokiem.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 powołanej ustawy.