Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. [...] sp. z o.o. II spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłość Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowanie.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. skarżąca została wezwana do wskazania czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyczerpała środki zaskarżenia (k. 35).
Pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. skarżąca poinformowała, że przed wniesieniem niniejszej skargi nie zostało wniesione zażalenie w trybie wskazanym w art. 37 k.p.a., albowiem działania dotychczas podejmowane były nieskuteczne, zaś w ocenie skarżącej warunek taki wypełnia postanowienie Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a, skarga może być złożona po wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Zgodnie z treścią art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli takiego organu nie ma – wezwanie do usunięcia naruszonego prawa.
Sąd administracyjny jest związany wskazanym w skardze przedmiotem zaskarżenia. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 7 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wskazania, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi zostały wyczerpane środki zaskarżenia wynikające z ww. przepisów.
Z pisma pełnomocnika skarżącej wynika, że skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi nie wyczerpała środków zaskarżenia wynikających z treści art. 37 § 1 k.p.a., co czyni jego skargę niedopuszczalną. Należy przy tym zauważyć, że zażalenie rozpoznane postanowieniem Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] października 2014 r. nie może stanowić o dopuszczalności skargi w niniejszym postępowaniu, albowiem zażalenie to warunkowało rozpoznanie skargi na bezczynność rozstrzygniętą przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 70/13.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Do przyczyn tych zalicza się m.in. sytuację, gdy skarga została wniesiona bez uprzedniego wyczerpania zaskarżenia na drodze administracyjnej. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę postanowieniem i odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd zwraca z urzędu wpis uiszczony od pisma odrzuconego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Wobec odrzucenia skargi w niniejszej sprawie po stronie Sądu powstał obowiązek zwrotu uiszczonego wpisu w całości.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia, o zwrocie wpisu sądowego orzekając w pkt 2 sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.