Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 3 grudnia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 398/15

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik
Sędzia WSA Dariusz Chaciński
Rozpoznanie
na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2015 r.
Sprawa
sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Prezydenta [...]\ w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 24 lutego 2014 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

T. G. pismem z dnia 17 kwietnia 2015 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia 24 lutego 2014 r.

Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że na powyższy wniosek Centrum Pomocy Społecznej [...] udzieliło skarżącej odpowiedzi w piśmie zbiorczym z dnia 3 marca 2014 r. Pismo to zostało jej skutecznie doręczone w dniu 21 marca 2014 r. Biorąc to pod uwagę organ wskazał, że nie pozostaje w bezczynności wobec wniosku skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Przede wszystkim wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Ponadto zgodnie z obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. brzmieniem art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) – dalej "ppsa", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (pkt 4). Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, ponieważ przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność postępowania organu I instancji.

Po nowelizacji art. 119 ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658) zgoda stron na rozpatrzenie skargi na bezczynność organu nie jest wymagana. Sytuacja taka miała miejsce w przedmiotowej sprawie.

Stosownie natomiast do treści art. 149 § 1 ww. ustawy sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego (art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim podkreślić należy, że zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo ustanowionego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu.

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, T. G. w dniu 24 lutego 2014 r. wystosowała pismo do Ośrodka Pomocy Społecznej zatytułowane "wniosek". Wniosek ten w ocenie Sądu nie jest wnioskiem wszczynającym postępowanie w sprawie administracyjnej. Zdaniem Sądu jest to "zwykła" korespondencja z Ośrodkiem Pomocy Społecznej, w której skarżąca jak w wielu innych pismach składanych do ośrodka wyraża swoje niezadowolenie z jego pracy oraz zwraca się o wydawanie kserokopii składanych przez nią dokumentów oraz udzielanie jej informacji. Skoro zatem wniosek powyższy nie wszczynał sprawy administracyjnej to nie sposób mówić o bezczynności organu w związku z jej niezakończeniem. Toteż złożona w niniejszej sprawie jako niezasadna podlegała oddaleniu.

Jedynie na marginesie wskazać należy, że na powyższy wniosek organ udzielił skarżącej odpowiedzi pismem z dnia 3 marca 2014 r., które zostało jej doręczone w dniu 21 marca 2014 r.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 oraz art. 120 w zw. z art. 119 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku

Pod tą sygnaturą także: dokument z 10 marca 2016 r., dokument z 23 czerwca 2015 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.