Uzasadnienie
Pismem z 15 września 2014 r. P. W. (Skarżący) wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] (Prezydent) w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] hip. [...].
W uzasadnieniu Skarżący wskazał, że pomimo wyznaczenia terminu załatwienia sprawy postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] i upływu terminu załatwienia sprawy wynikającego z powyższego postanowienia, Prezydent nadal nie wydał decyzji merytorycznej w sprawie. Z uwagi na powyższe Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta do merytorycznego rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu władzy publicznej i zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że pismem z 23 grudnia 2014 r. Skarżący został poinformowany przyczynach niedotrzymania terminu i przewidywanym terminie zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów oraz przewlekłe prowadzenie postępowania.
Przed przystąpieniem do rozważań odnośnie zasadności skargi stwierdzić należy, że nie było przeszkód formalnych do rozpoznania skargi, gdyż przed jej wniesieniem Skarżący złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta.
Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest stan faktyczny z momentu orzekania przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że od dnia złożenia wniosku to jest od dnia 23 października 2013 r. (data wpływu wniosku do organu) do dnia rozpoznania skargi nie została wydana decyzja administracyjna.
W sposób oczywisty stanowiło to naruszenie przepisu art. 35 § 1 k.p.a. z którego wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.).
Sąd, oceniając aktywność organu w trakcie prowadzonego postępowania, doszedł jednak do przekonania, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego, bezczynność Prezydenta, pomimo naruszenia art. 12 § 1 i art. 35 Kpa, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie w/w przepisów można bowiem uznać ich oczywiste niezastosowanie lub zastosowanie nieprawidłowe, jak również nieuzasadnione rodzajem sprawy długotrwałe prowadzenie postępowania, czy też brak jakiejkolwiek aktywności organu (vide: wyrok WSA w Warszawie z 20.10.2011 r., I SA/Wa 353/11, wyrok WSA w Poznaniu z 18.08.2011 r., II SAB/Po 60/10, wyrok WSA w Gdańsku z 11.08.2011 r., II SAB/Gd 30/11, publ. - cbois.nsa.gov.pl.). Tymczasem, w przedmiotowej sprawie, organ podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy, to jest pismem z dnia 5 grudnia 2013 r. zwrócił się do Urzędu Miasta [...] Biuro Gospodarki Nieruchomościami o nadesłanie akt własnościowych nieruchomości, pismem z dnia 30 grudnia 2013 r. zwrócił się o nadesłanie informacji z ewidencji gruntów i mapy z granicami aktualnych działek ewidencyjnych i granicami nieruchomości hipotecznych przedmiotowego terenu, pismem z 14 maja 2014 r. wystąpił o przesłanie kopii fragmentu ogólnego planu zabudowania [...] z dnia 11 sierpnia 1931 r., przy czym odpowiedź na powyższe pismo wpłynęła w dniu 8 września 2014 r.
W świetle powyższego, uwzględniając całokształt okoliczności sprawy Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Jednocześnie sąd uznał, że z uwag na charakter sprawy oraz już przeprowadzone czynności, możliwe będzie rozstrzygnięcie jej w terminie czterech miesięcy licząc od dnia doręczenia organowi akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem sądu.
Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.