Uzasadnienie
Pismem z [...] listopada 2017 r. E. D., K. M., P. M. i D. M. wnieśli skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Pismem z [...] marca 2018 r. skarżący cofnęli skargę. Wskazali, że organ rozpoznał ich wniosek i decyzją z [...] marca 2018 r. nr [...] stwierdził nieważność decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z [...] listopada 1955 r., nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z [...] września 1955 r., nr [...] o odmowie przyznania prawa własności czasowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 t.j.) dalej P.p.s.a. wskazuje, iż skarżący może cofnąć skargę. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Sąd uznał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi. Z tego względu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 P.p.s.a. umorzył postępowanie. W przedmiocie zwrotu kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.