Uzasadnienie
A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie niewydania rozstrzygnięcia w sprawie wniosku z dnia [...] lutego 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ulicy [...].
Skarżąca podniosła, iż w wyniku złożenia przez nią zażalenia Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...].01.2009 r. nr [...] wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin do załatwienia sprawy, który upłynął w dniu 29.05.2009 r., a do tego czasu organ nie załatwił merytorycznie sprawy. Prezydent nie dotrzymał też kolejnych terminów do jej załatwienia, które sam wyznaczał tj. 31 lipca 2010 r., 28 lutego 2011 r., oraz 31 października 2011 r. Przy czym wyznaczając ostatni termin organ wskazał, iż do zakończenia sprawy konieczne jest sporządzenie operatu szacunkowego. Jednak do dnia wniesienia skargi, organ nie zlecił wykonania takiego operatu biegłym, co czyni zdaniem skarżącej nierealnym dotrzymanie ostatniego terminu załatwienia sprawy przez organ.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż w chwili obecnej trwa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz istnieje konieczność wykonania operatu szacunkowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia wnosząc przed złożeniem skargi do sądu, zażalenie do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta W. na podstawie art. 37 § 1 KPA, co wynika z akt sprawy.
Odnosząc się do zasadności skargi wskazać należy, że z ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 KPA lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Przy czym podkreślenia wymaga, że bez znaczenia pozostaje okoliczność z jakich przyczyn określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Prezydent W. nie może się zatem skutecznie bronić twierdzeniem, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż podejmuje systematyczne działania w sprawie.
Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy organ rozpoznający wniosek skarżącej o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] ozn. hip. "[...]" kilkakrotnie wyznaczał nowe terminy zakończenia postępowania, z których żaden nie został dotrzymany, co jednoznacznie wskazuje, że postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły, a organ pozostaje w bezczynności.
Także do dnia rozprawy organ nie wydał orzeczenia w przedmiotowej sprawie.
Rozpoznając sprawę Sąd uznał, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ organ nie tylko nie dochował terminów do załatwienia sprawy wynikających z KPA, ale także tych, które sam wyznaczył i nie zlecił wykonania przez biegłego operatu szacunkowego niezbędnego do załatwienia sprawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.