Uzasadnienie
M. R. i T. R. pismem z dnia 17 maja 2017 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ich wniosku z dnia 15 marca 2017 r. (złożonym w Urzędzie w dniu 7 kwietnia 2004 r). z dnia 24 kwietnia 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną w W. przy ul. [...], ozn. "[...] hip. Nr [...]". W uzasadnieniu wskazali, iż z uwagi na zakończenie postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] w sprawie [...] pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. wnieśli do Prezydenta [...] o niezwłocznie podjęcie postepowania i jego ostateczne rozstrzygnięcie poprzez wydanie decyzji o odszkodowaniu.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że akta Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zostały przekazane do organu przy piśmie z dnia 24 marca 2017 r. po rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na bezczynność SKO wyrokiem z dnia 16 grudnia 2016 r.
Akta postępowania odszkodowawczego wraz z kolejnym wyrokiem zostały zwrócone w dniu 18 maja 2017 r., a więc po złożeniu przedmiotowej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej jako: "ppsa"), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami.
Kierując się powyższym Sąd zauważa, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 42/14 oceniony został stan bezczynności w sprawie z wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położona w W. przy ul. [...] ozn. "[...] hip. Nr [...]".
Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania ww. wniosku w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że zaistniała bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Powyższe dowodzi, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest tożsama zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyższym wyrokiem.
Mając to na uwadze Sąd zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 i art. 232 § 1 pkt 1ppsa i odrzucenia skargi w niniejszej sprawie.