Uzasadnienie
A. N., B. N. i L. W. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na niezałatwieniu sprawy o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] ozn. nr hip. [...] "[...]" wskazując, że sprawa ta jest prowadzona od 2002 r. W skardze skarżący wnieśli o wyznaczenie ostatecznego terminu zakończenia postępowania, ponieważ skarżący wyczerpali już wszystkie możliwości prawne. Skarżący wskazali, że termin załatwienia sprawy został już wyznaczony dwukrotnie, a terminy te nie zostały dotrzymane.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi. Organ zauważył, że pismem z dnia 4 listopada 2011 r. strony zostały poinformowane, że wystąpiono do Głównego Urzędu Statystycznego o podanie zwaloryzowanej kwoty odszkodowania ustalonego decyzją Naczelnika Dzielnicy Urzędu Dzielnicowego W. z dnia [...] grudnia 1974 r. w wysokości [...] i o wyznaczeniu dodatkowego terminu zakończenia postępowania do dnia 28 lutego 2012 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Nie budzi wątpliwości Sądu, to że Prezydent W. pozostaje w bezczynności w załatwieniu wniosku A. N. z dnia 6 marca 2002 r. oraz wniosku B. N. z dnia 27 maja 2004 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] oznaczoną nr hip [...] "[...]", skoro maksymalny ustawowy termin na załatwienie sprawy wynosi 2 miesiące (art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego), a organ administracji publicznej od marca 2002 r., mimo trzykrotnie wyznaczanych nowych terminów na załatwienie sprawy: do dnia 30 listopada 2010 r., do dnia 31 sierpnia 2011 r. i do dnia 28 lutego 2012 r.) do chwili obecnej prowadzi postępowanie administracyjne.
W niniejszej sprawie Sąd uznał, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Trzeba bowiem wskazać, że niniejsza sprawa należy do kategorii spraw skomplikowanych, wymagających gromadzenia dokumentacji wytworzonej wiele lat temu, często trudno dostępnej, co z zasady przedłuża postępowanie w sprawie. Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie organ nie był zupełnie bezczynny. Po podjęciu postępowania postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] organ podejmował czynności procesowe w sprawie: pismem z dnia 4 listopada 2009 r. wystąpił do Dyrektora Archiwum Państwowego W. o materiałów dotyczących przedmiotowej nieruchomości, pismem z dnia 8 kwietnia 2011 r. zwrócił się do Urzędu Dzielnicy [...] o akta lokalizacyjne dotyczące tej nieruchomości, pismami z dnia 8 czerwca 2010 r., 8 kwietnia 2011 r. i 4 listopada 2011 r. informował strony o niemożności załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie.
Nie można pominąć i tego, że czas trwania postępowania administracyjnego wydłużył się także z powodu działania samych skarżących, którzy w toku sprawy o odszkodowanie inicjowali inne postępowania administracyjne dotyczące przedmiotowego gruntu (o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy W. z dnia [...] grudnia 1974 r., nr [...] oraz o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją), co skutkowało zawieszeniem postępowania w niniejszej sprawie w okresie od listopada 2007 r. do marca 2009 r.
Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 270 z dnia 13 marca 2012 r.) orzekł, jak w sentencji wyroku.