Uzasadnienie
Pismem z dnia 30 sierpnia 2012 r. (data wpływu sądu) T. C., działająca przez pełnomocnika radcę prawnego T. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] orzekającej o umorzeniu postępowania wywłaszczeniowego.
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż w dniu [...] września 2012 r. wydał decyzję nr [...], mocą której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję oraz w tym samym dniu wydał postanowienie nr[...], którym stwierdził niedopuszczalność odwołania A. C., wskazującej, że działa w imieniu T. C. Na rozprawie w dniu 12 lutego 2012 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że podtrzymuje stanowisko zawarte w pkt II pisma z dnia 16 listopada 2012 r. (k. 13 akt) t.j. wnosi o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (jeżeli ustawy nie stanowią inaczej). Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie, zaś kontrola tej działalności, zgodnie z § 2 pkt 8 tego przepisu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Przedmiotem niniejszej skargi jest bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] orzekającej o umorzeniu postępowania wywłaszczeniowego. Następnie, już po wniesieniu skargi do tutejszego Sądu, organ administracji w odpowiedzi na skargę z dnia 26 września 2012 r. wskazał, że w tej dacie wydał decyzję nr[...], mocą której utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję oraz wydał postanowienie nr[...], którym stwierdził niedopuszczalność odwołania A. C. wskazującej, że działa w imieniu T. C. Stosownie do treści art. 161 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1); w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2); gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
W rozpoznawanej sprawie okoliczności sprawy wskazują, że w toku postępowania sądowego - po wniesieniu skargi- wniosek skarżącej o rozpoznanie złożonego odwołania został uwzględniony, bowiem Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał opisane wyżej orzeczenia z dnia [...] października 2012 r. Podkreślić trzeba, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej bezprzedmiotowość postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w jego toku wystąpią zdarzenia, które powodują, że dalsze jego prowadzenie nie jest uzasadnione, tj., gdy np. przestanie istnieć przedmiot danego postępowania - decyzja, postanowienie, czy wprost przeciwnie bezczynność organu administracyjnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2011 r. sygn. akt l FSK 932/11, Lex nr 948857). Innymi słowy, z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna.
Stwierdzić przy tym należy, że w sprawie ze skargi na bezczynność sąd administracyjny bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w dacie wniesienia skargi oraz w dacie orzekania. Należy bowiem zwrócić uwagę na treść art. 149 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Zatem w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu, organ ten wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności konieczne jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w trybie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tak też wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 Sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 roku, l OPS 6/08 (ONSAiWSA 2009/4/63), wskazując że przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a. - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności.
W tym miejscu zaznaczyć należy, iż sąd administracyjny w postępowaniu ze skargi na bezczynność nie jest władny zweryfikować stanowiska przestawionego przez Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej w postanowieniu z dnia [...] października 2012 r. nr[...]. W konsekwencji, jako że postępowanie sądowe stało się w tym zakresie bezprzedmiotowe, konieczne stało się jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. To stanowisko sądu jest również zbieżne z żądaniem strony. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt I sentencji postanowienia.
Na podstawie zaś art. 201 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Sąd zasądził od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej kwotę 340 zł (100 zł – wpis od skargi, 240 zł – wynagrodzenie pełnomocnika) tytułem zwrotu kosztów postępowania (punkt II sentencji wyroku).