Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 lipca 2014 r. M. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położona przy ul. [...], oznaczoną nr hip. [...]. W skardze zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 36 § 1 kpa w zw. z art. 35 § 1 i 3 kpa w zw. z art. 12 kpa polegające na braku podejmowania działań bezpośrednio zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W uzasadnieniu podniosła, że pismem z dnia 13 marca 2014 r. złożyła wniosek o odszkodowanie na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603) za ww. nieruchomość [...]. Wyjaśniła, że w związku z brakiem podejmowania przez Prezydenta [...] jakichkolwiek czynności mających na celu zakończenie postępowania, pismem z dnia [...] maja 2014 r. wniosła zażalenie do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta [...].
Skarżąca wskazała, że do dnia wniesienia skargi zażalenie to nie zostało rozpoznane. W związku z czym pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wezwała Prezydenta [...] do usunięcia naruszenia prawa. Jednakże do dnia wniesienia skargi wezwanie to pozostało bez żadnej odpowiedzi. Nie ulega zatem wątpliwości, jej zdaniem, że brak podejmowania jakichkolwiek czynności ze strony Prezydenta [...] mających na celu rozpoznanie jej wniosku z dnia [...] kwietnia 2010 r., świadczy o rażącej bezczynności organu. W oparciu o tak skonstruowaną skargę wniosła o wyznaczenie Prezydentowi [...] niezwłocznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o przyznanie odszkodowania, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wskazał, że prowadzone jest przed nim postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...]. Organ wyjaśnił, że w toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego. Wskazał poza tym, że pismem z dnia 7 sierpnia 2014 r. poinformował pełnomocnika stron o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 kpa oraz że przewidywany termin zakończenia postępowania to 31 grudnia 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, 12 § 1 i 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U z 2013 r. poz. 267). Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga M. W. zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kodeksu postepowania administracyjnego, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy skarżąca M. W. złożyła wniosek o odszkodowanie w dniu [...] marca 2014 r. Wniosek niniejszy wpłynął do organu w dniu 14 marca 2014 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin na załatwienie sprawy. Pomimo upływu tego termin administracyjnego organ nie zakończył jednak postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd brak było decyzji merytorycznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku skarżącej. Jednocześnie biorąc pod uwagę datę z jakiej pochodzi wniosek wszczynający postępowanie (marzec 2014 r.), a także okoliczność, że jak wynika z akt sprawy, organ podejmował czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego (patrz pismo Urzędu Miasta [...] z dnia [...] lipca 2014 r. skierowane do Biura Geodezji i Katastru o nadesłanie dokumentów), Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Sąd uznał, że termin czterech miesięcy jest okresem wystarczającym aby rozpoznać wniosek skarżącej w przedmiocie odszkodowania za opisaną powyżej nieruchomość warszawską.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.