Uzasadnienie
- I. Stan faktyczny
- 1. Z. O. (dalej powoływany jako skarżący) w dniu 23 lipca 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o wypłatę odszkodowania za przejęte nieruchomości oznaczone jako działki nr [...] wydzielone pod poszerzenie ul. [...] oraz jako działki nr [...] wydzielone pod poszerzenie ul. [...]. W skardze wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2012 r. złożył do Urzędu W. wniosek o ustalenie takiego odszkodowania. Skarżący stwierdził, że przedłużanie postępowania w tej sprawie jest nieuzasadnione. Ponadto wskazał, iż w dniu [...] lipca 2013 złożył do Wojewody [..] zażalenie na niezałatwienie sprawy.
- 2. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie. Organ przedstawił opis postępowania w sprawie od dnia [...] września 2012 r. wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 27/13 oddalił wcześniejszą skargę Z. O. w przedmiocie bezczynności w rozpoznaniu opisanego wniosku. Organ podniósł jednocześnie, iż pismem z dnia [...] lipca 2013 r. strona została poinformowana o terminie rozpatrzenia sprawy tj. do dnia [...] lutego 2014 r. Ponadto w sprawie został przygotowany projekt decyzji, który podlega procedurze i kontroli wewnętrznej.
- II. Uzasadnienie prawne
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
- 1. Skarga jest zasadna.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 27/13 oddalił skargę na bezczynność. Dlatego przedmiotem oceny przez Sąd w ramach niniejszej sprawy jest okres po wydaniu tego wyroku. Przy czym zauważyć należy, że akta administracyjne sprawy zostały zwrócone do organu w dniu [...] czerwca 2013 r.
2. Bezczynność organu w ramach postępowania o ustalenie odszkodowania ma doniosłe znaczenie, ponieważ może prowadzić do naruszenia konstytucyjnej zasady prawa do słusznego odszkodowania, które powinno być wypłacone w rozsądnym terminie. Ponadto może prowadzić do naruszenia art. 1 I Protokołu do Konwencji Praw Człowieka i Obywatela.
Jak wskazuje Trybunał Praw Człowieka w swoim orzecznictwie, ekwiwalentność odszkodowania może zostać zaburzona poprzez nieuzasadnione opóźnienie w jego wypłacie (vide: Almeida Garrett, Mascarenhas Falcão i inni przeciwko Portugali, nr 29813/96 and 30229/96, § 54, ECHR 2000-I). Nieuzasadnione opóźnienia w wypłacie odszkodowania z tytułu przejęcia nieruchomości prowadzi do zwiększenia szkody majątkowej osób, którym przejęto nieruchomości, stawiając ich w pozycji niepewności prawnej (Akkus v. Turkey, 9 July 1997, § 29, Reports 1997-V).
Przy tym opóźnienia spowodowane złożonym charakterem sprawy nie mogą usprawiedliwiać opóźnienia, które przekracza granice racjonalności (patrz wyrok Trybunału z 27 lipca 2010 r. Czajkowska przeciwko Polsce skarga nr 15952/09).
3. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w przypadku skargi na bezczynność, dokonując badania jej zasadności, Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.
4. W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu – Prezydent W. nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto za bezczynnością organu przemawia również fakt, że nie zakończył postępowania mimo, iż pismem z dnia [...] lipca 2013 r. poinformował o wydaniu projektu decyzji w sprawie. Przy czym zdaniem Sądu, mając na uwadze informację zawartą w w/w piśmie, miesięczny termin dla załatwienia wniosku odszkodowawczego jest wystarczający. Jednocześnie nie można uznać, czy wskazana bezczynność w okresie od lipca 2013 r. do dnia orzekania miała charakter rażący, ponieważ jest to zbyt krótki okres czasu dla przyjęcia tej kwalifikowanej formy bezczynności.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy