Uzasadnienie
Z.S. pismem z dnia 14 stycznia 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] października 2003 r. zatwierdzającej zmianę w Statucie Politechniki [...], ewentualnie o stwierdzenie jej nieważności.
W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że w dniu [...] lutego 2008 r. wydana została decyzja nr [...], mocą której odmówiono wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] października 2003 r., nr [...] zatwierdzającej zmianę w statucie Politechniki [...] uchwaloną przez Senat Uczelni w dniu [...] września 2003 r.
W tej sytuacji pismem z dnia 20 marca 2008 r. wezwano skarżącego do wskazania - w terminie 7 dni, pod rygorem umorzenia postępowania - czy w związku z wydaniem przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzji z dnia [...] lutego 2008 r., cofa skargę z dnia 14 stycznia 2008 r. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu w dniu 26 marca 2008 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania.
Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...], po rozpatrzeniu żądania Z.S., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia [...] października 2003 r., nr [...], zatwierdzającej zmianę w Statucie Politechniki [...]. W tej sytuacji uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie zaistniały podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.