Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 marca 2015 r. K. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] uregulowanej w KW hip. "[...]". W skardze wyjaśnił, że powyższy wniosek został złożony do organu w dni 5 maja 2014 r. Natomiast w dniu 4 listopada 2014 r. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] uznając wniesione przez skarżącego zażalenie na bezczynność organu za uzasadnione, wyznaczył Prezydentowi [...] trzymiesięczny termin na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Prezydent jednak nie podjął działań ani nie wyznaczył dodatkowego terminu rozpoznania sprawy. W związku z powyższym skarżący wniósł o wyznaczenie Prezydentowi [...] niezwłocznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o przyznanie odszkodowania.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Organ wyjaśnił ponadto, że pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. poinformował pełnomocnika skarżącego o przyczynach niedotrzymania terminu. Jednocześnie jako przewidywaną datę zakończenia postępowania wskazano dzień 31 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku K. S. z dnia 5 maja 2014 r. dotyczącego odszkodowania za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej "kpa", organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W., Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Organ nie dochował również dodatkowego wyznaczonego postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2014 r. terminu na załatwienie sprawy.
Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta [...], bowiem organ nie rozpatrzył w terminie wniosku strony, czym naruszył postanowienia przepisu art. 35 § 1 i 3 kpa i korespondujący z nim przepis art.12 § 1 i 2 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z kpa, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy. Jednocześnie biorąc pod uwagę datę z jakiej pochodzi wniosek wszczynający postepowanie oraz wynikający z akt sprawy fakt,
Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała rażącego charakteru.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.