Uzasadnienie
W dniu 13 października 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. J. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania skargi złożonej w dniu 17 czerwca 2011 r., dotyczącej bezprawnych działań pracownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.
W wniesionej skardze skarżąca zarzuciła organowi administracji brak reakcji na jej pismo.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o odrzucenie skargi, gdyż nie został wyczerpany środek zaskarżenia wynikający z art. 37 kpa oraz ewentualnie o oddalenie skargi. Dodał, że istotą skargi jest odmowa zmiany pracownika socjalnego, zajmującego się prowadzeniem postępowania związanego z przyznaniem świadczeń z pomocy społecznej oraz praca socjalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1- 4a tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.
Jak wynika z treści skargi E. J. skarga złożona w dniu 17 czerwca 2011 r. została złożona w trybie art. 227 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, gdyż zarzuca ona nienależyte wykonywanie zadań przez organy i ich pracowników, naruszenie praworządności i interesów skarżącego.
Sprawy ze skarg na działanie administracji publicznej określone w art. 227 kpa., nie podlegają kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne, albowiem tego typu sprawy nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art. 3 § 2 1 - 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1999 r., sygn. akt III SAB 7/99).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie może zatem oceniać prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a., gdyż nie podlega to jego kognicji. Wobec czego formułowanie zarzutu bezczynności w niniejszej sprawy należy uznać za niedopuszczalne.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.