Uzasadnienie
I. W., B. M., S. B., W. P. i M. P. pismem z dnia 17 października 2016 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania ich wniosku z dnia 24 kwietnia 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] "Kolonia [...] Nr [...]".
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. nr [...] zawieszono postępowanie dotyczące przyznania odszkodowania za ww. nieruchomość do czasu zakończenia postępowania prowadzonego przed Ministrem Infrastruktury i Rozwoju w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1954 r. utrzymującej w mocy orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] czerwca 1954 r. odmawiające przyznania własności czasowej do gruntu przedmiotowej nieruchomości. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2016 r. Wojewoda [...] uchylił postanowienie Prezydenta [...] zawieszające postępowanie odszkodowawcze.
Natomiast postanowieniem z dnia 28 lipca 2016 r. Minister Infrastruktury i Budownictwa zawiesił postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1954 r. nr [...] utrzymującej w mocy orzeczenie Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] czerwca 1954 r., do czasu doręczenia postanowienia o nabyciu spadku bądź aktu poświadczenia dziedziczenia po W. G. Zaznaczył, że od zakończenia postępowania prowadzonego w kwestii stwierdzenia nieważności decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1954 r. zależy zasadność przeprowadzenia postępowania odszkodowawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej jako: "ppsa"), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Sytuacja, o której mowa w powołanym przepisie zachodzi wówczas, gdy wcześniej złożona skarga, w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami, jest rozpoznawana merytorycznie (lis pendens) lub nastąpiło już wcześniejsze merytoryczne prawomocne rozpoznanie skargi (res iudicata), w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami.
Kierując się powyższym Sąd zauważa, że wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 657/14 oceniony został stan bezczynności w sprawie z wniosku z dnia 5 maja 2014 r. w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] "Kolonia [...] Nr [...]". Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania ww. wniosku w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzając jednocześnie, że zaistniałą bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Powyższe dowodzi, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność jest tożsama zarówno pod względem podmiotów jak i przedmiotu ze skargą rozpoznaną powyższym wyrokiem.
Mając to na uwadze Sąd zobligowany był do zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 ppsa i odrzucenia skargi w niniejszej sprawie