Uzasadnienie
P.S. pismem z [...] maja 2015 r. uzupełnionym pismem z [...] kwietnia 2016 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] mającą mieć miejsce przy rozpoznawaniu jego wniosku o sprostowanie pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2015 r. nr [...], określanego przezeń jako "orzeczenie".
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.
Pismem z [...] marca 2015 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] poinformowało P.S. o braku podstaw prawnych do udzielenia mu informacji, o które wnosił on w piśmie złożonym dzień wcześniej, jak też prawie wglądu w akta konkretnych spraw administracyjnych, które to akta znajdują się w siedzibie Kolegium.
Wniesionym za pośrednictwem platformy ePUAP pismem z [...] kwietnia 2015 r. P.S., powołując się na art. 113 § 1 k.p.a., wystąpił o sprostowanie błędów pisarskich ww. pisma z 16 marca 2015 r. w zakresie jego sygnatury.
W dniu 25 maja 2015 r. wezwał z kolei Kolegium do zaprzestania i usunięcia naruszeń prawa poprzez rozpoznanie jego wniosku, a następnie wniósł wskazaną na wstępie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Kolegium przy rozpoznawaniu żądania sprostowania błędu pisarskiego w piśmie nr [...].
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest niezasadna.
Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) (w brzmieniu obowiązującym do dnia 15 sierpnia 2015 r.), przywoływanej dalej jako: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadniona zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Sama zaś bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ będąc do tego zobowiązanym nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie - ale mimo ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem stosownego aktu. Aby można mówić o bezczynności organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. musi więc istnieć na dzień wnoszenia skargi zawisła przed organem i będąca w toku sprawa administracyjna, którą organ ów jest zobligowany do załatwienia w przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego lub przepisach szczególnych formie (decyzji, postanowienia, innego aktu z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).
W konsekwencji w sytuacji, gdy żądanie jednostki wniesione do organu nie wykreowało żadnej sprawy administracyjnej w rozumieniu art. 1 pkt 1 k.p.a., nie można skutecznie postawić organom zarzutu bezczynności, czy też przewlekłości w jej rozpoznawaniu.
Taka właśnie sytuacji zaistniała w niniejszej sprawie. Skarżący bowiem domagał się dokonania w trybie art. 113 § 1 k.p.a. sprostowania oznaczenia pisma informacyjnego Kolegium. Tymczasem tryb ów zastrzeżony jest co do zasady do prostowania błędów pisarskich i innych oczywistych omyłek zawartych w decyzji bądź postanowieniu. Żadnym z wymienionych aktów nie jest pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2015 r. Tym samym żądanie skarżącego dotyczące jego sprostowania nie mogło i nie uruchomiło administracyjnego postępowania wpadkowego, o którym mowa w ww. przepisie. A skoro tak, to brak reakcji organu administracji publicznej na owo żądanie, nie może być kwalifikowany jako stan bezczynności.
Z tych względów skarga P.S. jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw podlegać musi oddalenie, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.