Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 listopada 2011 r. R. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w gminie S., oznaczoną w ewidencji gruntów jako dz. ew. nr [...] i nr [...] o łącznej pow. [...] m2, z obrębu [...], zajętą pod drogę gminną.
Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...] Starosta [...] ustalił lokalizację drogi gminnej – ul. [...], w miejscowości B. i B. w gminie S. Decyzja ta objęła m. in. przedmiotową nieruchomość.
Wnioskiem z dnia 12 grudnia 2008 r. E. Z. i S. Z., natomiast wnioskiem z dnia 15 grudnia 2008 r. S. K. i R. K., wystąpili o ustalenie odszkodowania za ww. działki.
Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] ustalił na rzecz ww. osób odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość w wysokości [...] zł i zobowiązał do jego wypłaty Gminę S. Na skutek odwołania Wójta Gminy S., Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] Starostwa [...] zawiesił postępowanie do dnia doręczenia mu ostatecznej decyzji Wojewody [...] stwierdzającej, w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.)., nabycie prawa własności ww. gruntu przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego.
Na skutek zażalenia S. K., R. K. i R. Z. (następcy prawnego S. Z.), postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] Wojewoda [...] uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Wnioskiem z dnia 14 września 2011 r. Starosta [...] wystąpił do Wojewody [...] o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty [...] z dnia [...] listopada 2010 r. i postanowienia z dnia [...] lipca 2011 r. oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2010 r. i postanowienia z dnia [...] sierpnia 2011 r., wskazując, że orzeczenia powyższe wydane zostały w stosunku do osoby zmarłej.
Pismem z dnia 20 września 2011 r. R. K. wystąpiła z zażaleniem na niezałatwienie przez Starostę [...] sprawy w terminie.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z dnia 9 listopada 2011 r. skarżąca wskazała, że w dniu 31 grudnia 2008 r. zwróciła się do organu o ustalenie i wypłatę odszkodowania za działki przejęte na cel publiczny, jednak do dnia dzisiejszego organ nie ustosunkował się do wniosku skarżącej. Wobec tego koniecznym jest wyznaczenie terminu załatwienia sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] zawiesił postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącej do dnia doręczenia Staroście ostatecznej decyzji Wojewody [...] stwierdzającej nabycie prawa własności ww. gruntu przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego w trybie art. 73 powołanej ustawy z dnia 13 października 1998 r. oraz do dnia rozpatrzenia przez Wojewodę [...] wniosku Starosty [...] z dnia 14 września 2011 r. o stwierdzenie nieważności wymienionych w tym wniosku orzeczeń.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, jak również rozpoznaje skargi na bezczynność tych organów. Kontrola Sądu sprowadza się zatem do oceny, czy organy toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, lub też czy nie pozostają bezczynne.
Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje na niezasadność skargi.
Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowoadministracyjnym wydanie przez organ decyzji w sprawie, czy też podjęcie innego rozstrzygnięcia wstrzymującego bieg postępowania, w którym złożono skargę na bezczynność, wyłącza możliwość uwzględnienia tej skargi nawet wówczas, gdy decyzja taka lub inne rozstrzygnięcie podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. Tym samym nie jest możliwe wniesienie skargi na bezczynność dopóki we właściwym trybie nie zostanie wzruszone postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego lub nie zostanie ono podjęte (por. wyrok NSA z dnia 29 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1380/07, Lex nr 437951; postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 1992 r., sygn. akt II SA 697/92, Lex nr 10439).
W niniejszej sprawie, jak wskazano powyżej, Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. zawiesił przedmiotowe postępowanie, a zatem nie można postawić mu zarzutu bezczynności. Bezczynność organu w rozpoznaniu sprawy i zawieszenie postępowania administracyjnego są odrębnymi i wzajemnie wykluczającymi się instytucjami prawa procesowego. Zawieszenie postępowania wstrzymuje bowiem bieg terminów przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 103 kpa), a tym samym eliminuje możność powstania bezczynności związanej z upływem terminu załatwienia sprawy. Skoro zatem w chwili wyrokowania postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było zawieszone, to brak jest podstaw do przyjęcia, że organ pozostaje w bezczynności.
Wskazać przy tym należy, że orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Tym samym w niniejszej sprawie, sąd nie mógł przeprowadzić kontroli zasadności postanowienia o zawieszeniu postępowania, a co może mieć miejsce jedynie na skutek skargi na to postanowienie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.