Uzasadnienie
T. G., W. G. i Z. G. w dniu 25 lipca 2005 r. złożyli do Prezydenta W. wniosek o odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] i oznaczoną dawniej jako nieruchomość "[...]" dz. [...] i [...], nr rej. hip [...] (k.28).
Pismem z dnia 24 sierpnia 2005 r. Burmistrz Dzielnicy [...] zawiadomił wnioskodawców, że sprawa zostanie rozpatrzona w ciągu dwóch miesięcy (k. 29). Nie doczekawszy się rozpatrzenia sprawy w terminie podanym w powołanym zawiadomieniu wnioskodawcy złożyli zażalenie do Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 kpa (k. 33).
Pismem z dnia 29 listopada 2005 r. organ pierwszej instancji zawiadomił wnioskodawców, że postępowanie w sprawie zostanie zakończone w terminie dwóch miesięcy od zgromadzenia całości materiału dowodowego (k. 36).
Wojewoda [...], postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2006 r., uznał wniesione przez wnioskodawców zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie za nieuzasadnione. W uzasadnieniu postanowienia powołał się na treść pism skierowanych do wnioskodawców przez organ pierwszej instancji z dnia 29 listopada 2005 r. i z dnia 24 sierpnia 2005 r. i uznał, że organ ten spełnił obowiązek wynikający z art. 36 § 1 kpa (k. 46).
W dniu 14 lutego 2006 r. R. G. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. podnosząc, że termin wskazany przez organ w piśmie z dnia 29 listopada 2005 r. zakończenie sprawy "dwóch miesięcy od zgromadzenia całości materiału dowodowego" jest terminem iluzorycznym, gdyż nie precyzuje daty załatwienia sprawy i odnosi się do bliżej nieokreślonego terminu. Taki sposób określenia terminu nie jest również znany kodeksowi postępowania administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że wnioskodawcy pismem z dnia 29 listopada 2005 r. zostali zawiadomieni o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w art. 35 kpa oraz o nowym terminie załatwienia sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Z analizy przepisów zawartych w art. 35-37 kpa wynika, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Wniosek o odszkodowanie nie został załatwiony do chwili rozpoznania skargi na bezczynność przez Sąd. O ile pismo organu z dnia 24 sierpnia 2005 r. można uznać za dopełnienie przez ten organ czynności określonych w art. 36 kpa, to po upływie terminu określonego w tym piśmie, a więc dwóch miesięcy od daty tego pisma organ jest bezczynny, czyli od końca miesiąca października 2005 r. Nie można bowiem uznać, że pismo z dnia 29 listopada 2005 r. tego organu wskazuje nowy termin załatwienia sprawy, a tym samym organ nie dopełnił czynności określonych w art. 35 kpa.
W piśmie tym organ poinformował zainteresowanych, że postępowanie zostanie zakończone "w terminie dwóch miesięcy od zgromadzenia całości materiału dowodowego". Oznaczenie terminu początkowego przez określenie zdarzenia może nastąpić tylko wtedy, gdy nastąpienie tego zdarzenia w przyszłości jest w ramach rozsądnych oczekiwań. W przypadku, gdy termin nie jest określony w dniach, tygodniach i miesiącach, a określenie terminu zostało połączone z warunkiem, termin nie może być tak dalece zdominowany przez warunek, że o terminie jako o chwili pewnej właściwie nie można mówić. W rozpoznawanej sprawie termin jest właśnie tak dalece zdominowany przez warunek, że o terminie jako o chwili pewnej właściwie nie można mówić. Nie jest bowiem w ogóle możliwe określenie, kiedy organ zgromadzi całość materiału dowodowego, a dopiero od tego zdarzenia organ ma zakończyć postępowanie w ciągu dwóch miesięcy. Tak więc termin załatwienia wniosku został określony abstrakcyjnie, co nie spełnia wymogu wskazania terminu załatwienia sprawy, określonego w art. 36 § 1 kpa. Skoro więc organ pozostaje w zwłoce, to skargę należało uwzględnić.
W związku z powyższym Sąd na zasadzie art. 149 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.