Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 grudnia2013 r. (data wpływu do organu) A. S. reprezentowana przez pełnomocnika adw. P. S. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (obecnie ul. [...]). Skarżąca wskazała, że na skutek jej wniosku z dnia [...] października 2008 r. wszczęte zostało postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, stanowiącą hip. "[...]" działka [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Prezydent [...] odmówił skarżącej przyznania odszkodowania za ww. nieruchomość [...]. Decyzja ta została następnie uchylona decyzją Wojewody[...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...].
Skarżąca podniosła, że w obliczu realnej bezczynności organu i jej zażalenia w tym przedmiocie, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył dodatkowy termin na załatwienie sprawy. Prezydent [...] nie wydała jednak dotychczas stosownego orzeczenia tym samym, zdaniem skarżącej, organ naruszył zasadę zaufania do organów administracji publicznej zawartą w art. 8 kpa oraz zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 kpa.
Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że prowadzi postępowanie administracyjne z wniosku spadkobierców dawnego właściciela o przyznanie odszkodowania zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r., nr 102, poz. 651 ze zm.) za ww. grunt, który objęty został działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). W toku postępowania zgromadzono szereg materiałów mających na celu określenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wyznaczone w ww. art. 215. Organ podniósł, że ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji.
Jednocześnie pismem z dnia 10 stycznia 2013 r. strony zostały poinformowane o przyczynach niedotrzymania terminu określonego w postanowieniu Wojewody [...] oraz że postępowanie zostanie zakończone w terminie do dnia 30 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej "ppsa" - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje swym zakresem orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej.
Skargę należało uznać za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku strony o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w Warszawie przy [...].
Stosownie do treści przepisu art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. 98 poz. 1071 ze zm.) – dalej kpa, organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Ponadto wskazać należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.
Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Rozpoznając wniosek o odszkodowanie za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W., oznaczonej hip. Jako "[...]" dz. Nr [...], Prezydent [...] przekroczył terminy zakreślone w wyżej wskazanych przepisach. Jak wynika bowiem z akt administracyjnych sprawa z wniosku strony z dnia 13 września 2005 r. została zakończona decyzją merytoryczną w I. instancji w dniu [...] stycznia 2011 r., jednak w następstwie kontroli instancyjnej decyzja ta została uchylona orzeczeniem Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. Akta sprawy zostały organowi zwrócone 29 kwietnia 2011 r. Od tego czasu organ nie podjął żadnej czynności w sprawie i do dnia wyrokowania Prezydent, pomimo wyznaczenia przez Wojewodę [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] dodatkowego terminu na załatwienie niniejszej sprawy, nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.
Wskazane wyżej okoliczności uzasadniają uwzględnienie skargi na bezczynność Prezydenta [...], bowiem organ nie rozpatrzył w terminie – licząc od dnia zwrotu akt po uchyleniu decyzji pierwszoinstancyjnej - wniosku strony, czym naruszył postanowienia przepisu art. 35 § 1 i 3 kpa i korespondujący z nim przepis art.12 § 1 i 2 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że termin dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, do wydania decyzji jest terminem adekwatnym do czasu zakreślonego terminami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego, niezbędnego do wszechstronnej i rzetelnej oceny całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego i załatwienia sprawy. Jednocześnie biorąc pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, a także zebrany w sprawie materiał dowodowy jak również okoliczność, że w sprawie była już wydana administracyjna Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 ppsa.