Uzasadnienie
Pismem z 7 października 2021 r. M. S. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rozwoju i Technologii (dalej jako organ) w rozpoznaniu zażalenia na postanowienie Wojewody Śląskiego z 11 maja 2021 r. nr BOXI.3151.7.2020.
Pismem z 14 kwietnia 2022 r. wezwano skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, czy przed wystąpieniem ze skargą na bezczynność zwracał się z ponagleniem do organu. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została dwukrotnie awizowana i w efekcie uznana za doręczoną z dniem 6 maja 2022 r. w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 dalej jako ppsa).
Na podstawie art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie z art. 53 § 2b ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
W aktach sprawy brak jest ponaglenia skarżącego. Skarżący nie udzielił także odpowiedzi na wezwanie z 14 kwietnia 2022 r. W takich okolicznościach należy uznać, że skarżący nie wyczerpał trybu przed wniesieniem skargi, przez co jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Dlatego orzeczono jak w sentencji.