Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. I. W., reprezentowany przez adw. K. N., wniósł skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] w W. z dnia [...] marca 1974 r. ustalającej odszkodowanie za nieruchomość [...] położoną przy ul. [...] o pow. [...] m2 regulowaną niegdyś w księdze wieczystej hip. nr [...]. W skardze zawarto wniosek o umorzenie przez Sąd postępowania i zasądzenie zwrotu kosztów w przypadku, gdyby w międzyczasie organ wydał decyzję, co do której pozostaje w zwłoce.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o umorzenie postępowania oraz poinformował, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania I. W., uchylił w całości decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r. i jednocześnie stwierdził nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy [...] w W. z dnia [...] marca 1974 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga I. W. wpłynęła do organu w dniu [...] sierpnia 2013 r. Jak wynika z akt sprawy Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej po otrzymaniu powyższej skargi, wydał w dniu [...] sierpnia 2013 r. decyzję, którą rozpatrzył przedmiotowe odwołanie skarżącego.
Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a."; sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Skoro bowiem organ załatwił sprawę, w której pozostawał w zwłoce, tj. rozpoznał odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2013 r., a sam skarżący wnosił o umorzenie w takiej sytuacji postępowania sądowego, to postępowanie zainicjowane jego skargą stało się obecnie bezprzedmiotowe.
Mając zaś na względzie to, że przerwanie stanu bezczynności nastąpiło w następstwie wniesienia skargi, a więc w ramach tzw. autokontroli, zasadne jest – stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. - obciążenie organu niezbędnymi kosztami postępowania, które w celu wyegzekwowania swoich praw poniosła strona skarżąca.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.