Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 25 maja 2005 r., sygn. akt I SAB/Wa 46/05

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Krystyna Kleiber przewodniczący, sprawozdawca
NSA Anna Łukaszewska-Macioch Asesor
WSA Jerzy Siegień
Iwona Kosińska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 25 maja 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi B. M. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość [...] - działkę nr [...] oraz ustanowienia użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] - działka nr [...]

Sentencja

  1. 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta W. do wydania decyzji w sprawie z wniosku B. M. o odszkodowanie za nieruchomość [...] przy ulicy [...] w W. - działkę nr [...], w terminie jednego miesiąca od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi,
  2. 2. w pozostałym zakresie skargę oddala,
  3. 3. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz B. M. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

B. M. złożył w dniu 23 lutego 2005 r. skargę na bezczynność Prezydenta W. w rozpatrzeniu wniosku o przyznanie odszkodowań za przejęte przez Skarb Państwa działki nr [...] oraz [...], położone na terenie dawnego [...], którego właścicielem był jego ojciec J. M..

W skardze powołał się na uchwałę nr [...] Rady W. z dnia [...] listopada 2004 r. w której uznano jego skargę na bezczynność Prezydenta W., za zasadną. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że B. M. udokumentował swoje prawa do obu nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta W. przedkładając akta administracyjne i wnosząc o jej oddalenie, wyjaśnił:

Nieruchomość przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" działka nr [...] oraz przy ul. [...] ozn. Hip. "[...]" działka nr [...], zostały objęte działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz.U. z 1945 r. Nr 50 poz. 279). Na mocy art. 1 tego dekretu, grunty przeszły na własność gminy W., a następnie na podstawie art. 32 ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy Państwowej (Dz.U. z 1950 r. Nr 14 poz. 130), stały się własnością Skarbu Państwa.

Do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" działka nr [...], następca prawny dawnego właściciela wystąpił o odszkodowanie, na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261 poz. 2603 ze zm.). Zgodnie z posiadanymi dokumentami, do przedmiotowego gruntu wcześniej został złożony w trybie art. 7 dekretu wniosek o przyznanie prawa własności czasowej (obecnie prawa użytkowanie wieczystego), którego dotąd nie rozpatrzono.

Zatem przed wydaniem decyzji w sprawie o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość istnieje konieczność rozpatrzenia przez Prezydenta W. wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do tego gruntu.

Zgodnie z wymogiem art. 36 kpa, strona poinformowana została pismem z dnia 16 lutego 2005 r. znak [...] o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy.

Należy zwrócić uwagę, że wnioskodawca dopiero przy piśmie z dnia 18 stycznia 2005 r. złożył zaświadczenie hipoteczne niezbędne do ustalenia podmiotu, któremu przysługują prawa i roszczenia do przedmiotowej nieruchomości.

W sprawie nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ozn. hip. "[...]" działka nr [...] wniosek o przyznanie odszkodowania złożony został dopiero w dniu 18 marca 2005 r. W związku z powyższym nie upłynął przewidziany w art. 35 kpa termin załatwienia sprawy. Ponadto w niniejszej sprawie nie została wyczerpana procedura przewidziana w art. 37 kpa.

W Wydziale Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych tut. Biura prowadzone było natomiast w trybie art. 7 w/w dekretu postępowanie o oddanie przedmiotowego gruntu w użytkowanie wieczyste. Prezydent W. decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. znak [...], utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2005 r. znak [...], odmówił przyznania B. M.prawa użytkowania wieczystego w/w gruntu.

Zakończenie powyższego postępowania umożliwia obecnie rozpoznanie wniosku o odszkodowanie za tą nieruchomość.

Pismem z dnia 20 kwietnia 2005 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po zapoznaniu się z odpowiedzią na skargę, B. M. wyjaśnił

  1. - w sprawie działki nr [...] wystąpił o odszkodowanie pismem z dnia 10 grudnia 1990 r. Wniosek w trybie dekretu z 1945 r. został złożony w dniu 30 stycznia 1949 r., ale też nie został rozpoznany. Z tego względu wnosił w dniu 19 stycznia 2004 r. skargę na bezczynność Prezydenta, a następnie do Rady W. W sprawie tej Wojewoda [...] wyznaczył termin do załatwienia sprawy do dnia 31 sierpnia 2004 r. ale i ten termin nie został dochowany;
  2. - w sprawie działki nr [...] wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego złożył w dniu 12 grudnia 1992 r., po dowiedzeniu się o przekazaniu jej do użytkowania Spółdzielni Budowlanej.

Brak odpowiedzi spowodował złożenie skargi do Prezydenta i do Rady W. w W. dopiero w dniu 29 czerwca 2004 r., o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. utrzymało ją w mocy.

Do pisma tak jak wcześniej do skargi, skarżący złożył szereg pism z postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył.

W świetle załączonych akt jest niesporne, że co do nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] organ dysponował wnioskiem o przyznanie prawa własności czasowej od dnia 30 stycznia 1949 r. oraz wnioskiem o wypłatę odszkodowania z dnia 10 grudnia 1990 r. Żaden z nich dotychczas nie został rozpatrzony i nie została wydana decyzja administracyjna. Postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004 r., wyznaczające Prezydentowi Miasta W. dodatkowy termin do załatwienia sprawy w ciągu dwóch miesięcy od dnia zebrania całości materiału dowodowego nie później jednak niż do dnia 31 sierpnia 2004 r. nie zostało wykonane. Pismo wskazane w odpowiedzi na skargę z dnia 16 lutego 2005 r., mające usprawiedliwiać postępowanie organu zakreśliło termin załatwienia sprawy do końca maja 2005 r. W dniu rozpoznania sprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym to jest w dniu 25 maja 2005 r. pełnomocnik organu nie dysponował chociażby nieprawomocną decyzją lub też nie powołał się na dalsze pismo do B. M. wskazujące inny termin zakończenia postępowania.

Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdzając naruszenie art. 35 § 2 kpa, zobowiązał Prezydenta do wydania decyzji w sprawie odszkodowania za tę nieruchomość. Organ rozważy czy wcześniej nie jest zobowiązany do wydania decyzji obejmującej żądanie z wniosku, złożonego w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz.U. z 1945 r. Nr 50 poz. 279), który ma pierwszeństwo w rozpatrzeniu, stosownie do przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. Nr 115 poz. 741 ze zmianami) w aspekcie zgłoszonego żądania wypłaty odszkodowania.

W odniesieniu do działki gruntu oznaczonej nr [...], jak wynika z akt administracyjnych, wniosek o przyznanie prawa użytkowania wieczystego pochodzący z dnia 12 grudnia 1992 r. nie został uwzględniony, decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., utrzymaną w mocy w dniu [...] stycznia 2005 r. przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Skarga złożona przez B. M. z dnia 21 lutego 2005 r. powinna była uwzględniać tę okoliczność gdyż w tej części była zasadna. Prezydent Miasta W. w dacie wnoszenia skargi nie pozostawał w zwłoce z wydaniem decyzji dotyczącej rozpoznawanego wniosku. Natomiast w dniu 18 marca 2005 r. B. M. złożył wniosek o przyznanie mu z tytułu rekompensaty działki zamiennej bądź odszkodowania. Ponieważ pismo to zostało złożone już po dacie wniesienia skargi – trudno uznać, aby skarga mogła dotyczyć bezczynności w rozpatrzeniu przez Prezydenta Miasta W. tego wniosku.

Z tego względu skargę, w tej części, na zasadzie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) oddalono.

Podstawę wyroku w części uwzględniającej skargę jak też zasądzającego koszty postępowania sądowego jest art. 149 i 200 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.