Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 stycznia 2012 r. S. T., R. T. i D. T. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego A. D. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej w K. z dnia [...] października 1957 r., nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości zabudowanych w czasie wojny z funduszów publicznych w gm. kat. K. Dz. [...]., Dz. [...]. i Dz. [...]. przy ul. [...],[...] i [...] (obecnie ul. [...]).
Odpowiadając na skargę organ wniósł o oddalenie skargi względnie o umorzenie postępowania.
W dniu 19 czerwca 2012 r. do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika skarżących cofające skargę.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) powoływana dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.