Uzasadnienie
A. T. reprezentowany przez adw. M. B. pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] stwierdzającą, że decyzja Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] maja 1955 r. nr [...] oraz utrzymane nią w mocy orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w m.st. Warszawie z dnia [...] marca 1955 r. nr [...] odmawiające przyznania prawa pomocy własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...], w części zostały wydane z naruszeniem prawa, a w pozostałej części stwierdzającą ich nieważność.
Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o oddalenie skargi.
Podczas rozprawy sądowej w dniu 17 września 2015 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę z uwagi na wydanie przez organ decyzji w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.