Uzasadnienie
Pismem z [...] kwietnia 2019 r. E.B. i L.B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2019 r., nr [...], w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunt oznaczony jako działka nr [...] w obrębie [...] o powierzchni [...] m2 uregulowany w księdze wieczystej KW nr [...] stanowiący własność Miasta [...] zajęty pod drogę publiczną (gminną) ul. [...].
Pismem z [...] października 2019 r. skarżący sprecyzowali powyższą skargę wskazując, że zawarli w niej skargę na powołaną wyżej decyzję Wojewody [...] oraz skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania.
W tej sytuacji skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] wyłączona została ze sprawy o sygn. akt I SA/Wa 984/19 i zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 464/19.
Następnie zarządzeniem z dnia [...] stycznia 2020 r. wezwano skarżących i Prezydenta [...] do wskazania, czy przed wniesieniem skargi z [...] kwietnia 2019 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania – skarżący występowali z zażaleniem/ponagleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
W odpowiedzi na wezwania skarżący w piśmie z [...] lutego 2020 r. wskazał, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania skarżący nie występowali z zażaleniem (ponagleniem) do organu wyższego stopnia – Wojewody [...] w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Prezydent [...] w piśmie z [...] lutego 2020 r. wskazał, że do dnia wydania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] ustalającej odszkodowania, nie wpłynęło zażalenie/ponaglenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu przed dniem 1 czerwca 2017 r.) przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast stosownie do art. 52 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu po dniu 1 czerwca 2017 r.) przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W stanie prawnym przed 1 czerwca 2017 r. art. 37 § 1 k.p.a. stanowił, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast w stanie prawnym po 1 czerwca 2017 r. zgodnie art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
- 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie;
- 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
W przypadku zatem skarg na bezczynność organu czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ Prezydenta [...] wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie ponaglenia, przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. lub w uprzednim stanie prawnym przez wniesienie zażalenia albo wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie zarówno z oświadczenia skarżących, jak i informacji udzielonej przez organ, oraz analizy akt sprawy, wynika, że skarżący przed wniesienia skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie wyczerpali trybu określonego w trybie art. 37 § 1 k.p.a., a to czyni ich skargę niedopuszczalną.
Wobec powyższego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 202 § 2 p.p.s.a.