Uzasadnienie
W dniu 5 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga K. K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż organ wielokrotnie przekroczył najdłuższy dopuszczalny termin załatwienia sprawy administracyjnej, nawet zawiłej, wskazany w art. 35 § 3 kpa. Powyższy stan jest o tyle zdumiewający w ocenie strony skarżącej, bowiem przedmiotowa sprawa, dotycząca ustalenia i wypłaty odszkodowania z tytułu stwierdzenia, iż orzeczenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia [...] listopada 1970 r., nr [...] stwierdzające przejście na własność Państwa z mocy prawa z dniem [...] marca 1958 r. nieruchomości położonej w G. przy ul [...], zostało wydane z naruszeniem prawa – nie jest w istocie skomplikowana ani pod względem prawnym, ani pod względem faktycznym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podkreślając, że w niniejszej sprawie przygotowany został projekt rozstrzygnięcia, jednakże z uwagi na zmiany organizacyjne (zniesienie organu – Ministra Infrastruktury – i powołanie nowego – Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej) - wydanie decyzji musiało ulec opóźnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 37 k.p.a na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżacej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W ocenie Sądu pismo strony skarżącej z dnia 14 lipca 2011 r., znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy, nie może zostać uznane za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez organ. Ponadto należy wskazać, iż wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony skarżącej - od 11 kwietnia 2011 r. do skutecznego wniesienia skargi do Sądu na bezczynność Ministra konieczne jest uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa.
Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż skoro skarżącej K. K. przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo do wezwania organu – Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do usunięcia naruszenia prawa, z czego strona – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystała, to jej skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka stronie skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 kpa.