Uzasadnienie
H. M. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] stycznia 2011 r. (która wpłynęła do Sądu w dniu 24.01.2011 r.) na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie ustalenia na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] uregulowaną w księdze wieczystej hip. [...][...] plac nr [...].
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że postępowanie w przedmiotowej sprawie toczy się już od 2 lat co narusza art. 12 i art. 35 § 3 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że postanowieniem z dnia [...].12.2009 r. nr [...] Wojewoda [...] uznał zażalenie strony na niezałatwienie w terminie sprawy o odszkodowanie za w/w nieruchomość za nieuzasadnione.
Przedmiotowa nieruchomość wchodzi obecnie w skład czterech działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...] i [...] z obrębu [...] i nadal ustalana jest data pozbawienia poprzednich właścicieli bądź ich następców prawnych faktycznej możliwości władania tą nieruchomością.
Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. organ powiadomił pełnomocnika strony o niemożności zakończenia postępowania do dnia [...] grudnia 2010 r. z uwagi na obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego oraz wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień 31 maja 2011 r.
W związku z powyższym organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy Sąd uznał, że organ pozostaje w bezczynności, a poza sporem jest, że przekroczył on termin określony w art. 35 § 3 kpa i do dnia rozprawy nie wydał orzeczenia w przedmiotowej sprawie. Należy zaznaczyć, że organ nie rozpoznał merytorycznie sprawy także w terminie, który sam sobie wyznaczył i o którym powiadomił skarżącą tj. do dnia 31 maja 2011 r., dlatego też Sąd uznał skargę na bezczynność Prezydenta W. za zasadną. Przypomnieć należy, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem z dnia [...].01.2009 r.
Organ nie może skutecznie bronić się twierdzeniem, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż podejmuje systematyczne działania w sprawie. Zgodnie bowiem z poglądem utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym przepisami terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności.
Poza tym dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia to, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana.
Z tych względów organ nie może skutecznie bronić się tym, iż postępowanie w niniejszej sprawie jest skomplikowane i z przyczyn obiektywnych nie może być zakończone w terminach przewidzianych w kpa.
Skoro postępowanie w niniejszej sprawie mimo upływu 2 lat i 2 miesięcy od jego wszczęcia nie zostało do chwili obecnej zakończone organ pozostaje w ewidentnej bezczynności, dlatego też Sąd na mocy art. 149 ppsa, orzekł jak w wyroku.