Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] listopada 2010 r. Z. G. i L. G. wystąpili do Urzędu W. o zwrot, przyznanie nieruchomości zamiennych lub o odszkodowanie za nieruchomości położone w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...], przy ul. [...] ozn. hip. [...] i przy ul. [...] ozn. hip. [...]. We wniosku wskazali, że nieruchomości te odebrane zostały ich poprzednikowi prawnemu K. Z. na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. Podali, że "odwołanie od dekretu zostało złożone w terminie obowiązującym na trzy nieruchomości". K. Z. i jego spadkobiercy nie otrzymali odpowiedzi na "odwołanie".
Pismem z dnia [...] września 2011 r. Prezydent W. wystąpił do Archiwum Państwowego W. o nadesłanie materiałów dotyczących budynku przy ul. [...], kopii planu zatwierdzonego przez Ministerstwo Robót Publicznych w dniu [...] sierpnia 1931 r. lub innego obowiązującego na dzień [...] listopada 1945 r. oraz informacji, czy w zasobie archiwum, w zbiorze Zarządu Miejskiego lub Prezydium Rady Narodowej W. znajdują się dokumenty dot. budowy budynków przy obecnej ul. [...]. W zasobach Archiwum [...] nie odnaleziono dokumentacji (pismo z dnia [...] września 2011 r.). Archiwum Państwowe przy piśmie z dnia [..] stycznia 2012 r. przesłało kopie fragmentów akt dotyczących nieruchomości przy dawnej ul. [...] hip. nr [...]. Wskazało jednocześnie, w jakich zespołach archiwalnych mogą znajdować się akta, które mogą być pomocne w sprawie.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ zawiadomił strony, działające przez pełnomocnika, że ze względu na analizę zgromadzonej dokumentacji nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a.. Organ wskazał, powołując się na przepis art. 36 k.p.a., że decyzja zostanie w tej sprawie wydana do dnia [...] grudnia 2012 r. Przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2012 r. Prezydent W. przekazał zażalenie wnioskodawców na niezałatwienie sprawy w terminie i akta sprawy Wojewodzie [...].
Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi W. dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia [...] grudnia 2012 r. i stwierdził, że niezałatwienie sprawy w terminie nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. organ wystąpił do [...] o przesłanie dokumentów dotyczących przydzielenia terenu oraz pozwolenia na budowę i oddania do użytku budynków przy ul. [...]. Pismem z tego samego dnia organ zawiadomił pełnomocnika wnioskodawców, że ze względu na konieczność uzupełnienia dokumentacji dotyczącej zajęcia nieruchomości pod [...], nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a., zaś decyzja wydana zostanie do dnia [...] maja 2013 r.
Z. G. i L. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu podnieśli, że sprawa jest prowadzona przez organ od kilku lat i dotychczas nie została zakończona decyzją administracyjną.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że pismem z dnia [...] lutego 2012 r. strony zostały poinformowane o konieczności uzupełnienia dokumentacji oraz wyznaczony został dodatkowy termin zakończenia postępowania, do dnia [...] maja 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna. Z tego względu podlegała uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Instytucja skargi na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, kontrola Sądu zmierza zaś do sprawdzenia, czy istotnie organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku. Przy czym zaznaczyć trzeba, że oceniając powyższe okoliczności, Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie orzekania.
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), zwanej dalej k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a., załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności.
W sprawie niniejszej Prezydent W. niewątpliwie dokonywał czynności w postępowaniu, albowiem z akt sprawy wynika, iż gromadzony był materiał dowodowy dotyczący wniosku skarżących w zakresie nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] hip. nr [...], w tym dotyczący wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do tej nieruchomości. Jednakże wniosek Z. G. i L. G. z dnia [...] listopada 2010 r. w części, jaka objęta została skargą na bezczynność organu, nie został rozpatrzony w procesowej formie w terminie przewidzianym w art. 35 § 3 k.p.a. Skoro zaś do chwili orzekania przez Sąd w sprawie ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie wniosku dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] hip. nr [...], organ nie zakończył postępowania w przewidzianej przez prawo formie procesowej,
Sąd obowiązany był zobowiązać organ do rozpoznania wniosku w tym zakresie w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Biorąc pod uwagę stopień skomplikowania sprawy, działania podejmowane dotychczas przez organ w toku postępowania, tj. m.in. wystąpienie do Archiwum Państwowego Urzędu W. w celu uzyskania materiału dowodowego niezbędnego do rozpatrzenia wniosku, jak również zastosowanie przez organ przepisu art. 36 k.p.a. i wskazanie zarówno przyczyn zwłoki w załatwieniu sprawy, jak też przewidywanego terminu zakończenia postępowania, Sąd stwierdził, że bezczynności organu nie można przypisać charakteru rażącego naruszenia prawa.
Z tego względu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku.