Uzasadnienie
Pismem z 31 stycznia 2023 r. Z. J. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z 7 listopada 2022 r. o przyznanie i wypłatę dodatku węglowego.
Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym.
W dniu 7 listopada 2022 r. Z. J. złożyła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] wniosek o wypłatę dodatku węglowego, wskazując jako adres zamieszkania: [...] ul. [...].
Zawiadomieniem z 21 grudnia 2022 r. nr [...] Burmistrz Miasta [...] powiadomił ją, że jej wniosek na podstawie art. 2 ust. 3b ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm.) został pozostawiony bez rozpoznania. Dodał, że wymieniony wniosek był drugim wnioskiem złożonym na ten adres, zaś dodatek węglowy wypłacony został wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy.
Podniósł, że warunki nabywania prawa do dodatku węglowego oraz zasady ustalania, przyznawania wypłaty tych świadczeń regulują przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141 ze zm.).
W przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem. W przypadku, gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania - to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy, zaś pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.
Nowelizacja ustawy o dodatku węglowym, wprowadzona ustawą z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. poz. 2236), dała możliwość przyznania dodatku węglowego więcej niż jednemu gospodarstwu domowemu zamieszkałemu pod jednym adresem, jednak każde gospodarstwo domowe musi zamieszkiwać w odrębnym lokalu i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach. Brak możliwości ustalenia odrębnego adresu wynikać może z obiektywnych przyczyn, jak np. ograniczone możliwości organów gminy w nadaniu odrębnego adresu w ww. terminie.
Należy mieć jednak na uwadze, że w tym przypadku możliwość przyznania dodatku węglowego należy rozpatrywać w sytuacji, jeżeli podjęte zostały kroki formalne, prowadzące do nadania odrębnego adresu miejsca zamieszkania.
Jedną z pierwszych czynności, które należy wykonać żeby nadać nowy adres odrębnemu lokalowi w budynku jednorodzinnym jest uzyskanie od Starosty zaświadczenia o możliwości wyodrębnienia lokalu mieszkalnego, na podstawie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali.
Tymczasem skarżąca - która została wezwana do przedstawienia dowodów wskazujących na podjęcie kroków formalnych prowadzących do nadania odrębnego adresu zamieszkania - w odpowiedzi na to wezwanie stwierdziła, że jedynym jej obowiązkiem było złożenie wniosku o dodatek węglowy oraz oświadczyła, że nie ma zamiaru podejmować żadnych czynności w celu wyodrębnienia adresu dla zajmowanego przez nią lokalu a więc także występować o ww. zaświadczenie do Starosty.
Ponadto w dniu 15 grudnia 2022 r. został przeprowadzony wywiad środowiskowy przez pracowników MOPS-u podczas którego ustalono, że w piwnicy budynku przy ul. [...] w [...] znajduje się piec (kocioł na paliwo stałe), który użytkuje skarżąca i jej syn. Dom posiada dwa wejścia, zaś skarżąca użytkuje oddzielną kuchnię, łazienkę, spiżarnię i 2 pokoje. Podczas wywiadu skarżąca stwierdziła, że wszelką dokumentację jaką posiada odnośnie odrębności lokalu dostarczyła do MOPS i nie dostarczy już żadnych innych dokumentów.
Następnie Burmistrz stwierdził, że zapis art. 2 ust. 3c ustawy o dodatku węglowym oraz wytyczne Ministerstwa Klimatu w tym zakresie wskazują, że przyznanie dodatku węglowego dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego pod jednym adresem rozpatrywać należy jedynie w przypadku, gdy w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach.
W przypadku skarżącej ta przesłanka nie zachodzi, ponieważ nie podjęła ona żadnych kroków w celu wydzielenia adresu dla swojego lokalu, a dodatkowo stwierdziła, że nie ma zamiaru tego robić. W związku z powyższym, po przeprowadzeniu weryfikacji wniosku skarżącej o wypłatę dodatku węglowego, pozostawiony on został bez rozpoznania.
Pismem 3 stycznia 2023 r. Z. J. złożyła ponaglenie na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w rozpoznaniu jej wniosku o przyznanie i wypłatę dodatku węglowego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce postanowieniem z 16 stycznia 2023 r. nr SKO/4111/76/2023 nie uwzględniło ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie (bezczynność) - uznając, że organ I instancji słusznie zastosował dyspozycję zawartą w art. 2 ust. 3a i 3b ustawy o dodatku węglowym.
Następnie skarżąca pismem z 31 stycznia 2023 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z 7 listopada 2022 r. o przyznanie i wypłatę dodatku węglowego.
Wniosła o stwierdzenie i uznanie informacji nr [...] z 21 grudnia 2022 r. za niezgodną z przepisami art. 2 ust. 3 d ustawy o dodatku węglowym i rozpatrzenie przez Burmistrza Miasta jej wniosku z 7 listopada 2022 r o przyznanie i wypłatę dodatku węglowego.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] w piśmie z 21 grudnia 2022 r. powołuje się na wytyczne Ministerstwa Klimatu, że: "jeżeli nie zostały podjęte kroki formalne prowadzące do nadania odrębnego adresu zamieszkania, wniosek o wypłatę dodatku węglowego pozostawia się bez rozpoznania."
Przyznała, że otrzymała wezwanie z MOPS-u (pismo z 2 grudnia 2022 r.) do uzupełnienia swojego wniosku w celu przedstawienia dokumentacji potwierdzającej podjęcie "formalnych kroków" prowadzących do wydzielenia odrębnego adresu, np. zaświadczenia od Starosty o możliwości wyodrębnienia lokalu mieszkalnego.
W odpowiedzi na to pismo przedstawiła dokumenty na potwierdzenie samodzielności lokalu - w innej formie niż zaświadczenie - które jednoznacznie stwierdzają, że zamieszkuje ona w samodzielnym lokalu. Na potwierdzenie, że lokal w którym zamieszkuje jest odrębnym samodzielnym lokalem mieszkalnym - załączyła opis techniczny rozbudowy budynku sporządzony przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane i zatwierdzony przez Starostwo Powiatowe w [...], gdzie wyraźnie stwierdzono, że jest to drugi samodzielny lokal mieszkalny.
Podniosła też, iż ustawa o dodatku węglowym posługuje się pojęciem odrębnego lokalu, które to pojęcie ani w tej ustawie, ani w innym akcie prawnym nie zostało zdefiniowane. Nie można go w szczególności utożsamiać z pojęciem samodzielnego lokalu w rozumieniu przepisu art. 2 ust.2 ustawy o własności lokali (Dz. U. 1994 Nr 85 poz. 388). Zgodnie z tą ustawą w budynku jednorodzinnym mogą istnieć dwa samodzielne lokale mieszkalne stanowiące odrębne nieruchomości.
Dlatego też stwierdzenie przez Ministerstwo, iż: " Należy mieć jednak na uwadze, że w tym przypadku możliwość przyznania dodatku węglowego należy rozpatrywać w sytuacji, jeżeli podjęte zostały kroki formalne, prowadzące do nadania odrębnego adresu miejsca zamieszkania" jest bezcelowe, albowiem podjęcie jakichkolwiek kroków formalnych w celu nadania adresu lokalowi mieszkalnemu nie ma podstaw prawnych i musi się skończyć odmową nadania adresu.
Dodała, że został przeprowadzony przez pracowników MOPS-u wywiad środowiskowy w dniu 15 grudnia 2022 r. - w trakcie którego, pracownicy MOPS-u naocznie przekonali się, że zamieszkuje ona oddzielnie i prowadzi oddzielne jednoosobowe gospodarstwo domowe.
Na zakończenie podniosła, że powoływanie się Burmistrza na "wytyczne" Ministerstwa Klimatu, które nie są poparte żadnymi aktami prawnymi jest błędne, bo podjęcie "formalnych kroków" w celu nadania adresu lokalowi mieszkalnemu nie ma podstaw prawnych.
Tylko osobne zamieszkiwanie i prowadzenie odrębnego gospodarstwa domowego stanowi podstawową przesłankę wypłaty dwóch dodatków węglowych na jeden adres.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej oddalenie.
Wskazał, że Z. J. złożyła wniosek o wypłatę dodatku węglowego, wskazując jako adres zamieszkania: [...] ul. [...]. Przy czym wniosek ten był drugim wnioskiem złożonym na ten adres. Dodatek węglowy na ten adres zamieszkania wypłacony został wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy.
W przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem. W przypadku, gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Tak też stało się w przypadku gospodarstw domowych zamieszkałych pod adresem [...] w [...].
Nowelizacja ustawy o dodatku węglowym, wprowadzona ustawą z dnia 27 października 2022 r. o zakupie preferencyjnym paliwa stałego dla gospodarstw domowych (Dz. U. poz. 2236), dała możliwość przyznania dodatku węglowego więcej niż jednemu gospodarstwu domowemu zamieszkałemu pod jednym adresem, jednak każde gospodarstwo domowe musi zamieszkiwać w odrębnym lokalu i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach.
W przypadku skarżącej nie było możliwe ustalenie zamieszkiwania jej w odrębnym lokalu, ponieważ odrębność tego lokalu nie została stwierdzona zaświadczeniem Starosty.
W kontekście powyższego w żadnej mierze nie można postawić Burmistrzowi Miasta [...] zarzutu bezczynności. To że w sprawie nie została wydana decyzja administracyjna (bo nie było podstaw do jej wydania) nie determinuje bezczynności organu. Ponadto należy wskazać, że poprzez skargę na bezczynność organu, strona niezadowolona nie można kwestionować merytorycznie dotychczasowych czynności materialno-technicznych bądź rozstrzygnięć, domagając się wydania ostatecznie takiego rozstrzygnięcia, bądź podjęcia czynności materialno-technicznej, które by jej w pełni odpowiadały (tracąc z pola widzenia te czynności i rozstrzygnięcia dla niej niekorzystne, które już podjęto).
W niniejszej sprawie organ nie pozostawał bezczynny, podjął szereg przewidzianych przepisami czynności, ale ostatecznie z powodów wskazanych powyżej oraz w oparciu o wskazane przepisy prawa wniosek skarżącej pozostawił bez rozpatrzenia, o czym skarżąca została poinformowana stosownym pismem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm.), dalej p.p.s.a.
W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania - taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Stosownie do treści art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Sąd stwierdza także, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Natomiast § 1a tego art. stanowi, iż jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Należy również wskazać, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżąca bowiem, przed wniesieniem skargi na bezczynność Burmistrza Miasta [...], złożyła zażalenie w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. bezczynność to stan, w którym nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia nie tylko w przypadku, gdy mimo upływu terminu sprawa nie jest załatwiona, ale również w przypadkach, gdy organ odmawia jej rozpoznania lub załatwienia, bo mylnie sądzi, że zachodzą okoliczności, które uwalniają go od obowiązku prowadzenia postępowania w konkretnej sprawie i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej. Prowadzi to do wniosku, że organ prowadzący postępowanie, który pozostawia podanie bez rozpoznania z naruszeniem obowiązujących przepisów prawa pozostaje w bezczynności, ponieważ bezzasadnie uchyla się od rozpoznania sprawy i wydania decyzji (por. uchwała NSA z 3 września 2013 r., I OPS 2/13, opubl. w CBOSA).
W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie zaistniały okoliczności uzasadniające stwierdzenie pozostawania organu w bezczynności.
Burmistrz Miasta [...] pozostawił wniosek skarżącej z 7 listopada 2022 r. bez rozpoznania - mimo, że nie zachodziły przesłanki warunkujące podjęcie tej czynności materialno-technicznej. W konsekwencji pozostaje on w bezczynności, bowiem nie wydał decyzji i tym samym nie rozpatrzył sprawy.
Wniosek skarżącej o wypłatę dodatku węglowego został pozostawiony bez rozpoznania z uwagi na fakt, że jej wniosek był drugim wnioskiem złożonym na ten sam adres - [...] ul. [...] - zaś dodatek węglowy wypłacony został jej synowi, który złożył wniosek jako pierwszy. Jednocześnie organ podkreślił, że skarżąca nie spełnia przesłanek z art. 2 ust. 3c i 3d ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 1692 ze zm., dalej jako u.d.w.) - bowiem nie doszło do wyodrębnienia lokalu i nie wszczęto procedury wyodrębnienia
W związku z tym Sąd pragnie wskazać, że zgodnie z art. 3 ust. 3a u.d.w. w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem. Stosownie zaś do art. 3 ust. 3b u.d.w. w przypadku, gdy wniosek o wypłatę dodatku węglowego złożono dla więcej niż jednego gospodarstwa domowego mających ten sam adres miejsca zamieszkania, to dodatek ten jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy. Natomiast pozostałe wnioski pozostawia się bez rozpoznania.
Jednakże wyjątki od zasady przyjętej w art. 2 ust. 3a i 3b przewidują obowiązujące od 3 listopada 2022 r. regulacje art. 2 ust. 3c – 3e u.d.w.
Stosownie do art. 2 ust. 3c u.d.w. przepisów art. 2 ust. 3a i 3b nie stosuje się do gospodarstwa domowego, którego źródłem ogrzewania jest oddzielne lub współdzielone źródło ciepła w przypadku, gdy pod jednym adresem miejsca zamieszkania zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe i w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. nie jest możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach. W takiej sytuacji gospodarstwu domowemu, które zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu, wójt, burmistrz albo prezydent miasta przyznaje dodatek węglowy w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego organ ten ustalił zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania.
Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową (art. 2 ust. 3d u.d.w.). W przypadku gdy w lokalu, o którym mowa w ust. 3d, zamieszkuje więcej niż jedno gospodarstwo domowe, jeden dodatek węglowy przysługuje dla wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących w tym lokalu (art. 2 ust. 3e u.d.w.).
W myśl art. 2 ust. 16 u.d.w. odmowa przyznania dodatku węglowego, uchylenie oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego wymagają wydania decyzji.
Z zacytowanych wyżej regulacji wynika, że obowiązkiem organu administracji publicznej jest ustalenie, czy zaistniały przesłanki z art. 2 ust. 3c – 3e u.d.w. pozwalające na uzyskanie dodatku węglowego przez kilka gospodarstw domowych, zamieszkujących pod jednym adresem.
W odniesieniu do przesłanki braku możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych (art. 2 ust. 3c u.d.w.) zauważyć należy, że ustawodawca nie wprowadził wymogu podjęcia przez stronę kroków formalnych prowadzących do wyodrębnienia własności lokalu lub ustalenia odrębnego adresu lokalu, a tym samym wymogu udokumentowania przez stronę faktu wszczęcia bądź zakończenia odpowiedniej procedury (np. poprzez przedłożenie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wniosku o nadanie numeru porządkowego).
Przy czym Sąd podziela stanowisko wyrażane w utrwalonym już orzecznictwie sądowo-administracyjnym, że spełnienie wskazanej przesłanki może nastąpić poprzez złożenie oświadczenia, że do 30 listopada 2022 r. nie było możliwe ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla lokalu zajmowanego przez gospodarstwo domowe strony, a następnie dokonanie oceny oświadczenia w kontekście zaistnienia warunków zastosowania art. 2 ust. 3d w zw. z art. 2 ust. 3c u.d.w.
Ten sposób wykładni art. 2 ust. 3c u.d.w. potwierdzają także wyniki wykładni celowościowej z której wynika, że kolejne nowelizacje u.d.w. świadczą o tym, iż zamiarem ustawodawcy było objęcie wsparciem w formie dodatku węglowego jak największej liczby gospodarstw domowych, czemu służyć ma odformalizowanie procedury przy jednoczesnym zobowiązaniu organów administracji publicznej do dokładnego i wszechstronnego zbadania okoliczności faktycznych dotyczących osoby ubiegającej się o to świadczenie. Cel tych przepisów polega niewątpliwie na zapewnieniu jak najszerszego dostępu do dodatku węglowego gospodarstwom domowym, w których stosowane źródło ciepła lub źródło spalania paliw spełnia warunki ustawowe.
Nie bez znaczenia dla interpretacji art. 2 ust. 3c u.d.w. pozostaje też okoliczność, że przepisy art. 2 ust. 3c - 3e u.d.w. obowiązują od dnia 3 listopada 2022 r., a brak możliwości ustalenia odrębnego adresu miejsca zamieszkania dla poszczególnych gospodarstw domowych zamieszkujących pod tym adresem w odrębnych lokalach dotyczy terminu 30 listopada 2022 r. Uwzględniając konieczność przygotowania niezbędnej dokumentacji dla zainicjowania odpowiedniej procedury prowadzącej do ustalenia odrębnego adresu, poważne wątpliwości budzi obowiązek dokonania powyższego w terminie do dnia 30 listopada 2022 r.
Wobec powyższego Sąd uznał, że Burmistrz Miasta [...] błędnie zinterpretował przepis art. 2 ust. 3c u.d.w. - uznając, że brak wyodrębnionego adresu lokalu oraz wszczętej procedury o jego wyodrębnienie w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. skutkuje pozostawieniem wniosku skarżącej bez rozpoznania.
W rozpoznawanej sprawie organ nie wezwał skarżącej do wykazania, czy jej gospodarstwo domowe zajmuje lokal, dla którego nie było możliwe w terminie do 30 listopada 2022 r. ustalenie odrębnego adresu miejsca zamieszkania, zawierające pouczenie, że w przypadku niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, wniosek zostanie pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 2 ust. 3b u.d.w.
Dopiero w razie, gdy nie zostanie wykazane zaistnienie warunków zastosowania art. 2 ust. 3c u.d.w., organ pozostawia wniosek bez rozpoznania, gdyż dodatek węglowy - co do zasady - jest wypłacany wnioskodawcy, który złożył wniosek jako pierwszy z danego adresu miejsca zamieszkania.
Natomiast w przypadku wykazania zaistnienia warunków zastosowania art. 2 ust. 3c u.d.w. - organ jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej przyznającej dodatek węglowy (zgodnie z art. 2 ust.3d u.d.w.) na rzecz wszystkich gospodarstw domowych zamieszkujących w tym lokalu (art. 2 ust.3e u.d.w.).
Zaś w przypadku wykazania przez organ, że do dnia 30 listopada 2022 r. było możliwe ustalenie odrębnego adresu dla lokalu jak i poczynienia ustaleń wykluczających zamieszkiwanie pod jednym adresem w odrębnych lokalach kilku gospodarstw domowych oraz wykorzystywanie przez te gospodarstwa oddzielnego lub współdzielonego źródła ogrzewania - organ winien wydać, zgodnie z art. 2 ust. 16 u.d.w., decyzję administracyjną odmawiającą przyznania żądanego dodatku węglowego.
Wobec powyższego Sąd uznał, że pozostawienie w niniejszej sprawie wniosku skarżącej bez rozpoznania nastąpiło z naruszeniem ww. przepisów prawa, a Burmistrz Miasta [...] pozostaje w bezczynności w załatwieniu tego wniosku.
Skoro zaś wniosek skarżącej nie został rozpoznany - uzasadnione jest zobowiązanie organu do jego rozpoznania w terminie jednego miesiąca od doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.
Sąd uznał również, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Burmistrz nie pozostawił bowiem wniosku skarżącej bez odpowiedzi, lecz po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego - wezwania skarżącej do przedstawienia dokumentacji oraz dokonaniu wywiadu środowiskowego - poinformował ją o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3, § 1a, art. 120 w zw. z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.