Uzasadnienie
S. N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie wydania decyzji administracyjnej nr [...].
Zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2017 r. Sąd wezwał skarżącą do nadesłania informacji, czy przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] składała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, przewidziane w art. 37 kpa, a jeśli tak, wezwał do nadesłania jego kserokopii, wraz z potwierdzeniem złożenia w organie.
Ponadto Sąd wezwał ww. organ administracji do nadesłania wezwania do usunięcia naruszenia prawa złożonego przez S. N. - o ile wezwanie takie zostało złożone do organu.
W odpowiedzi na powyższe wystąpienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że przekazało kompletne akta sprawy, a S. N. nie składała wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Natomiast skarżąca, odpowiadając na zarządzenie sędziego sprawozdawcy, nie odniosła się do kwestii złożenia przez nią wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Z tego względu zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2018 r. Sąd wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.), przez wskazanie, czy skarżąca wyczerpała tryb określony w art. 37 kpa przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] i wystąpiła z ponagleniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] lub z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (przed dniem 1 czerwca 2017 r.). Jeśli tak, to Sąd wystąpił o nadesłanie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - kopii tego wezwania albo ponaglenia, wraz z poświadczeniem jego złożenia w organie. Ponadto Sąd poinformował skarżącą o treści art. 37 § 1 kpa, w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r., jak i o jego brzmieniu po tej dacie.
Wezwanie powyższe zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 29 stycznia 2018 r. (k. 37 akt sądowych).
Odpowiadając na powyższe wezwanie skarżąca stwierdziła, że wszystko co miała do powiedzenia uprzednio przekazała sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, (w brzmieniu tego aktu po dniu 1 czerwca 2017 r.) należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku zatem skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie ponaglenia, przewidzianego w art. 37 § 1 kpa lub w uprzednim stanie prawnym przez wniesienie zażalenia albo wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
W niniejszej sprawie strona skarżąca, mimo wezwania, nie wykazała, że wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 kpa, przed wniesieniem skargi na bezczynność, w terminie zakreślonym przez Sąd, tj. do dnia 5 lutego 2018 r. Powyższa okoliczność wynika także z oświadczenia organu oraz nadesłanych do sądu akt sprawy.
W tych okolicznościach złożenie skargi na bezczynność - bez uprzedniego wystąpienia ze stosownym ponagleniem do organu wyższego stopnia - skutkować musiało odrzuceniem skargi na bezczynność.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.