Uzasadnienie
Prezydent W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2013 r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o jej oddalenie wskazując, że [...] sierpnia 2013 r. wydał decyzję nr [...] rozstrzygającą sprawę przedmiotowego odwołania.
Pismem z [...] października 2013 r. pełnomocnik Prezydenta W – r.pr. W. P. cofnął skargę. Jednocześnie wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne, co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika strony skarżącej dotyczącego zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wskazać należy, że stosownie do treści art. 200 P.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl z kolei art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., a więc w sytuacji gdy do dnia rozpoczęcia rozprawy organ w zakresie swojej właściwości uwzględnił skargę w całości.
Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w wyżej powołanych przepisach.
Zważyć należy, iż przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej skargę (art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), choć niewątpliwie wydanie tej decyzji zadecydowało o cofnięciu przez stronę wniesionej skargi. Powyższe stanowisko potwierdza piśmiennictwo, oraz orzecznictwo sądowe, w których wskazuje się, że poza sytuacjami wskazanymi w art. 201 § 1 i 2 P.p.s.a. brakuje podstaw do zasądzania zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu, gdy z innych powodów postępowanie zostanie umorzone (art. 161 § 1 P.p.s.a.). W takiej sytuacji w niektórych wypadkach (w razie cofnięcia skargi) wystąpi podstawa do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu (art. 232 § 1 P.p.s.a.) (por. Niezgódka-Medek M. (w:), Dauter B., Gruszczyński B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2013; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 marca 2009 r. sygn. akt I SAB/Wa 24/09).
W ocenie Sądu umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi stanowić może jedynie podstawę do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu w oparciu o przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.