Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2014 r. E. S. zwróciła się do Prezydenta [...], na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518, ze zm.) o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] nr hip. [...], blok [...], dz. [...] Uzasadniając wniosek, wnioskodawczyni wskazała, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.
Pismem z dnia 8 stycznia 2015 r. wnioskodawczyni złożyła do Wojewody [...]zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] w związku z niezałatwieniem przez organ sprawy w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Po jego rozpatrzeniu, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] uznał zażalenie skarżących za zasadne i wyznaczył organowi dodatkowy termin na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia wynoszący 3 miesiące od daty doręczenia wydanego przez organ wyższej instancji postanowienia wraz z aktami sprawy.
Pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. E. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] w prowadzeniu postępowania dotyczącego przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość [...] Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 35 i 36 § 1 kpa przez przekroczenie ustawowych terminów do załatwienia sprawy i wniosła o zobowiązanie Prezydenta m.st. [...] do zakończenia przedmiotowego postępowania przez wydanie decyzji administracyjnej merytorycznie rozpoznającej wniosek o odszkodowanie. Jednocześnie wniosła o rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi skarżąca przestawiła argumenty na poparcie postawionych w skardze zarzutów.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie i o nierozpatrywanie niniejszej sprawy w trybie uproszczonym, lecz przeprowadzenie rozprawy w przedmiotowej sprawie, wskazując, że podjęte zostały czynności mające na celu zebranie materiału dowodowego niezbędnego dla wydania decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2012 r. Dz. U. poz. 270, ze zm.) sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji bądź dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, opierając się o zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny, winien ocenić, czy organ administracji, załatwiając sprawę, podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, który to obowiązek wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7, 12 § 1 i art. 77 § 1 kpa. Obowiązkiem sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem w celu załatwienia sprawy w terminie.
Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wyjaśnienia wymaga, że jak podkreśla się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji.
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, pismem z dnia 3 sierpnia 2014 r. skarżąca zwróciła się do Prezydenta [...], na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518, ze zm.), o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położona w W. przy ul. [...]nr hip. [...], blok [...], dz. [...] Wniosek niniejszy wpłynął do organu w dniu [...] sierpnia 2014 r. i od tej daty rozpoczął się bieg ustawowego termin załatwienia sprawy. Następnie w dniu 8 stycznia 2015 r. skarżąca złożyła zażalenie na niezałatwienie przez Prezydenta [...] sprawy odszkodowania w terminie określonym w Kodeksie postępowania administracyjnego. Po jego rozpatrzeniu Wojewoda [...]postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] uznał zażalenie na bezczynność organu za zasadne i wyznaczył organowi dodatkowy 3-miesięczny termin na załatwienie niniejszej sprawy (czyli do dnia 10 lipca 2015 r.).
Z nadesłanych do akt sprawy dokumentów wynika w sposób bezsporny, że do dnia rozpatrzenia skargi przez Sąd organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że Prezydent [...] dopuścił się zarzucanej bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku skarżącej w zakreślonym terminie.
Jednocześnie biorąc pod uwagę datę złożenia wniosku wszczynającego postępowanie (sierpień 2014 r.), a także charakter niniejszej sprawy oraz znaną Sądowi z urzędu ilość spraw z zakresu odszkodowań za tzw. nieruchomości dekretowe, Sąd doszedł do przekonania, że zaistniała w sprawie bezczynność obecnie nie miała jeszcze miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednocześnie Sąd uznał, że termin trzech miesięcy jest okresem wystarczającym, aby rozpoznać wniosek skarżącej w przedmiocie odszkodowania za wskazaną powyżej nieruchomość [...]
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 149 § 1 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.