Uzasadnienie
Z. B., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 3 stycznia 2013 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] [...], hip. nr [...]. W uzasadnieniu skargi podniosła, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] uznał za uzasadnione jej zażalenie na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie rozpoznania wskazanego wniosku i wyznaczył organowi termin załatwienia sprawy do dnia 31 grudnia 2012 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu Prezydent [...] nie rozpoznał przedmiotowego wniosku oraz nie podjął czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Zarzuciła, że organ nie dochował terminu wyznaczonego przez Wojewodę a przed jego upływem nie poinformował o przyczynach niezakończenia postępowania. Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Organ nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie podkreślając, iż w toku postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
Wobec wniosku skarżącej i braku żądania organu w zakresie przeprowadzenia rozprawy zaszła podstawa do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym.
Skarga jest zasadna.
Stosownie do treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od daty wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). W myśl art. 36 § 1 k.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a.).
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (wyrok NSA z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Oceny zasadności skargi na bezczynność organu sąd dokonuje według stanu na dzień orzekania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 października 2000 r. (sygn. akt IV SA 105/00, publ. Lex 53462) zwrócił uwagę na to, że: "zasada sformułowana w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa odnosi się także do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw, określonych w art. 35 i 36 kpa.
Obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki pozostaje także w bezpośrednim związku z dyrektywami zawartymi w art. 7 i 8 kpa, zobowiązującymi organy administracji publicznej do stania na straży praworządności i uwzględniania słusznego interesu obywateli a także pogłębiania prowadzonym postępowaniem zaufania do organów Państwa."
W rozpoznawanej sprawie Prezydent [...] nie wywiązał się z ustawowych obowiązków wynikających z powołanych wyżej przepisów prawa. Postępowanie zostało wszczęte wnioskiem Z. B. z dnia [...] lipca 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...][...], hip. nr [...]. Wobec niezałatwienia przez organ sprawy w terminie wynikającym ze wskazanych przepisów skarżąca wystąpiła do Wojewody [...] z zażaleniem na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku. Wojewoda postanowieniem z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] uznał powyższe zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 31 grudnia 2012 r. Zauważyć przy tym należy, że od przedłożenia organowi I instancji opisanego postanowienia Wojewody wraz z aktami sprawy tj. od dnia [...] listopada 2012 r. Prezydent poinformował jedynie pełnomocnika skarżącej pismem z dnia [...] lutego 2013 r., że z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji oraz bardzo dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie przedmiotowego wniosku w terminie określonym przez Wojewodę w postanowieniu z dnia [...] listopada 2012 r. Jednocześnie Prezydent podał, iż decyzja w sprawie zostanie wydana do dnia [...] kwietnia 2013 r.
Z powyższego wynika, że organ pozostaje w bezczynności, albowiem pomimo upływu ustawowego terminu nie zakończył postępowania. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku będącego przedmiotem postępowania administracyjnego w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd uznał, iż zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że organ pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wystąpił do Delegatury [...] [...] i [...] Urzędu [...] o nadesłanie kserokopii mapy z zaznaczonymi granicami hipotecznymi nieruchomości i granicami działek aktualnych, pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. wystąpił do Delegatury [...] [...] [...] o nadesłanie akt własnościowych oraz akt lokalizacyjnych dotyczących sposobu zagospodarowania przedmiotowej nieruchomości. Pismem z dnia [...] września 2012 r. organ zwrócił się do Delegatury [...] [...] i [...] [...] w Dzielnicy [...] Urzędu [...] o udzielenie informacji w sprawie oraz przesłanie dokumentów. Organ podejmował też czynności zwracając się bezpośrednio do strony o udzielenie informacji niezbędnych w toczącym się podstępowaniu (pismo z dnia [...] października 2012 r.).
Z tych przyczyn Sąd nie znalazł podstaw do stwierdzenia, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1, art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Orzeczenie zawarte w punkcie 3 wyroku, Sąd oparł na przepisie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.