Uzasadnienie
Pismem z [...] stycznia 2020 r. A. S. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w rozpoznaniu odwołania od decyzji Starosty [...] z [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b ppsa skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Nieważność decyzji zwrotowej stwierdzono decyzją Wojewody [...] z [...] grudnia 2013 r. Zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935) do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ww. ustawy (1 czerwca 2017 r.) stosuje się przepisy w brzmieniu dotychczasowym.
Powyższe oznacza, że do niniejszej sprawy zastosowanie znajdują przepisy kpa w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służyło zażalenie do organu wyższego stopnia, a w przypadku braku takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody [...] nie złożyła zażalenia na podstawie art. 37 § 1 kpa w trybie obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. ani ponaglenia w trybie obowiązującym obecnie. W odpowiedzi na wezwanie z 8 czerwca 2020 r. skarżąca wskazała, że nie składała zażalenia w trybie obowiązującym do 1 czerwca 2017 r. ani ponaglenia w trybie obowiązującym obecnie.
W takich okolicznościach należy uznać, że skarżąca nie wyczerpała trybu przed wniesieniem skargi, przez co jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Dlatego orzeczono jak w sentencji.