Uzasadnienie
T. S., B. A., K. B. i W. S. reprezentowani przez aplikanta adwokackiego M. R., działającą z substytucji adw. M. R., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. "[...]" [...].
Wezwaniem z dnia 28 lutego 2012 r. Sąd zobowiązał adw. M. R. do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków skargi z dnia 17 stycznia 2012 r., poprzez złożenie oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 2 marca 2012 r., na co wskazuje znajdujące w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. Do dnia rozpoznania sprawy na posiedzeniu niejawnym adw. M. R. nie przesłał stosownego pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Sąd stwierdza, że taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy wynika bowiem, że adw. M. R., mimo wezwania Sądu, nie uzupełnił braku formalnego skargi z dnia 17 stycznia 2012 r. Nie udokumentował bowiem, że jest umocowany do działania w imieniu T. S., B. A., K. B. i W. S. przed sądem administracyjnym. Skoro tak, to aplikantka adwokacka M. R. działająca z jego substytucji, nie mogła podpisać przedmiotowej skargi. Znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy pełnomocnictwa udzielone przez skarżących adwokatowi M. R., nie upoważniają go do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu wyżej wymienionych.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.