Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2011 r. J. S., M. S., K. P. i J. P. reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego D. G. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. Nr [...].
W sprawie niniejszej ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy:
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2009 r. J. S., M. S., K. P. i J. P. wrócili się o przyznanie na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, odszkodowania za w/w nieruchomość [...].
W związku ze złożonym wnioskiem, pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. organ zwrócił się do Archiwum Państwowego m.st. Warszawy o przekazanie materiałów dotyczących ewentualnego przedwojennego budynku posadowionego na przedmiotowej nieruchomości (w szczególności z dokumentów inwentaryzacji zniszczeń B.O.S.) i dokumentu potwierdzającego datę lustracji tej nieruchomości oraz czytelnego zdjęcia lotniczego z roku 1945 r. z Kolekcji Fotogrametrycznej, planu hipotecznego sprzed roku 1945 z kolekcji map i planów W. i montażu fotoplanu W. sprzed 1939 r. w/w nieruchomości.
Następnie na skutek wniesionego przez pełnomocnika wnioskodawców zażalenia, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. uznając zażalenie za uzasadnione, wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 30 kwietnia 2010 r.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2010 r. Urzędu W. Biuro Gospodarki Nieruchomości Wydział Spraw Dekretowych i Związków Wyznaniowych poinformowano stronę, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz dużą ilość postępowań z zakresu odszkodowań za nieruchomości przejęte dekretem z 26 października 1945 r. nie ma możliwości rozpatrzenia wniosku strony w terminie. Jednocześnie poinformowano, że termin zakończenia postępowania wydłuża się do 30 sierpnia 2010 r.
Pismem z dnia [...] października 2011 r. pełnomocnik wnioskodawców radca prawny D. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania w/w wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. Nr [...].
W odpowiedzi na skargą Prezydent W. wniósł o jej oddalenie oraz wyjaśnił, że ze względu na złożony charakter postępowania w chwili obecnej trwa analiza zgromadzonej dokumentacji. Poinformował ponadto, że decyzja w niniejszej sprawie zostanie wydana do 30 marca 2012 r. o czym poinformowane strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.
W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie zażądał jednocześnie przeprowadzenia rozprawy.
Skargę uznać należało za uzasadnioną, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość w określonym terminie.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 35 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu.
Sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia [...] lutego 2009 r., pełnomocnik J. S., M. S., K. P. i J. P., zwrócił się o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], hip. Nr [...].
W związku ze złożonym przez stronę postępowania zażaleniem, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r., Nr [...] wyznaczył dodatkowy termin załatwienia niniejszej sprawy do dnia 30 kwietnia 2010 r.
Zgodnie z art. 12 § 1 kpa, organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia sprawy stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa.
Podkreślenia w niniejszej sprawie wymaga, że jak wynika z akt sprawy, do dnia wyrokowania tj. do dnia 3 lutego 2012 r. organ nie wydał rozstrzygnięcia, przekraczając tym samym nie tylko zakreślone przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminy, ale również dodatkowy wyznaczony postanowieniem Wojewody z dnia [...] lutego 2010 r. Przy tym podkreślić należy, że w sprawie niniejszej brak jest uzasadnionych podstaw, by można było uznać, że wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji uniemożliwiająca terminowe załatwienie sprawy, o której mowa w przepisie w art. 35 § 5 k.p.a.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 w związku z art. 119 pkt 2 oraz art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.