Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 31 sierpnia 2016 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawca podał, że posiada dom o powierzchni [...] m ² oraz działkę nr [...], budynek gospodarczy o powierzchni [...] m ² oraz nieruchomość rolną o powierzchni [...] ha. Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, papierów wartościowych, czy przedmiotów wartościowych wnioskodawca oznajmił, że nie posiada. Oświadczył, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu oddania w dzierżawę prywatnej osobie części nieruchomości rolnej w wysokości [...] zł rocznie oraz dopłat do 1/2 części nieruchomości otrzymywanych z Unii Europejskiej w wysokości [...] zł rocznie. Wnioskodawca podał, że jego roczny dochód wynosi [...] zł, a miesięczny dochód wynosi ok. [...] zł. Jako stałe zobowiązania miesięczne wnioskodawca podał opłaty za energię elektryczną w wysokości [...] zł, gaz w wysokości [...] zł płatny co drugi miesiąc oraz zakup leków w wysokości [...] zł. Oświadczył, że pozostałą kwotę przeznacza na zakup żywności.
Z akt administracyjnych sprawy wynika ponadto, że wnioskodawca wystąpił do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej o przyznanie pomocy w postaci zasiłku stałego.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 P.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 P.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek.
Zgodnie z art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę.
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.
Sytuacja majątkowa wnioskodawcy - utrzymującego się z niewielkich dochodów - jest niewątpliwie bardzo trudna. Stwierdzono, że wnioskodawca w obecnej sytuacji finansowej nie jest w stanie – bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym - ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawcy prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Stosownie do treści art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 249 a i 246 § 1 pkt 2 w zw.
z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.