Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 listopada 2011 r. B. T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 10 maja 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministerstwa Gospodarki Komunalnej z dnia [...] października 1954 r., nr [...] oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] stycznia 1954 r. nr [...].
Na rozprawie w dniu 13 marca 2012 r. pełnomocnik organu administracji przedłożył odpis decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] marca 2012 r., nr [...] - którą został rozpoznany ww. wniosek.
Po zapoznaniu się z treścią tej decyzji pełnomocnik skarżącej cofnął skargę i wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Z kolei stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie - po wniesieniu skargi na bezczynność organu przez B. T., a przed jej rozpoznaniem przez Sąd - skarżącą cofnęła skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne.
Ponadto organ administracji wydał w dniu [...] marca 2012 r. decyzję nr [...], którą został rozpoznany wniosek skarżącej z dnia 12 maja 2005 r.
Okoliczności powyższe powodują, że niniejsze postępowanie należało umorzyć z uwagi na skuteczne cofnięcie skargi przez stronę skarżącą.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 208 powołanej ustawy. O zwrocie wpisu od skargi rozstrzygnięto zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.